Recensie

Recensie Film

Voor dit talent is muziekles niet vanzelfsprekend

Drama ‘Au bout des doigts’ is niet heel origineel. Kan de uit een armlastig milieu afkomstige Mathieu aan een prestigieus concours deelnemen? De acteurs en oorspronkelijke details redden de film.

Jules Benchetrit als pianotalent Mathieu, in ‘Au bout des doigts’.
Jules Benchetrit als pianotalent Mathieu, in ‘Au bout des doigts’.

Het ene moment speelt Mathieu prachtig piano, het andere moment steelt hij samen met wat makkers spullen uit een luxe appartement. Als hij daar een vleugel ziet staan, begint hij te spelen en raakt zo in trance dat hij niet hoort dat de politie eraan komt. Als taakstraf moet hij in het conservatorium van Parijs de vloer dweilen. Dat alles op voorspraak van Pierre, het hoofd van de pianoafdeling, die al eerder het talent van Mathieu herkende.

Pierre wil Mathieu laten meedoen aan een prestigieus concours. Zal dit de uit een armlastig milieu afkomstige Mathieu lukken?

De verhaallijn van Au bout des doigts is niet heel origineel en dat de bokkige Mathieu te maken krijgt met allerlei tegenslag verrast ook niet echt. Toch is deze Franse film niet helemaal mislukt. Dat komt vooral door de acteurs maar ook door aspecten die het scenario ietsje oorspronkelijker maken, zoals Mathieus frustratie over zijn afkomst en de bijbehorende wrevel over het gemak en de vanzelfsprekendheid waarmee meer gefortuneerde leerlingen, onder wie zijn kersverse vriendin, hun opleiding kunnen doen. Zij hoefden zich nooit zorgen te maken over geld voor hun muzieklessen. De film is tevens sterk als het gaat om de transcendente kracht van muziek, waaronder Rachmaninov, Bach en Brahms.