Recensie

Recensie Film

Stervende hoogleraar geeft levensles in een bruine kroeg

Tragikomedie Als professor Richard Brown hoort dat hij terminaal ziek is, vult hij zijn laatste bladzijdes baldadig in, in het onderhoudende ‘Richard Says Goodbye’.

Johnny Depp gaat als de terminale professor Richard Brown op zoek naar verloren tijd in ‘Richard Says Goodbye’.
Johnny Depp gaat als de terminale professor Richard Brown op zoek naar verloren tijd in ‘Richard Says Goodbye’.

In Richard Says Goodbye bereidt professor Richard Brown (Johnny Depp) zijn studenten voor op de wereld na de universiteit, terwijl hij zelf, in het slechtste geval, nog zes maanden te leven heeft. „Volwassenheid is een woord voor de misère die je wegslikt”, doceert hij tijdens een les die is verplaatst naar een bruine kroeg.

Dat er zware kost aan bod komt in de tragikomedie wordt duidelijk in de openingsscène. Achter de glazen wand van een dokterspraktijk hoort de hoogleraar Engelse Literatuur dat hij uitgezaaide longkanker heeft.

Richard vult zijn laatste bladzijdes baldadig in. Hij drinkt een stuk in zijn kraag, stuurt meer dan de helft van zijn ‘middelmatige’ studenten naar huis, experimenteert met seks en drugs en schermt met vileine opmerkingen richting zijn baas (Ron Livingston) en vreemdgaande vrouw (Rosemarie DeWitt).

Lees ook een profiel: Het probleem met Johnny Depp

Robin Williams en Julia Roberts gingen Depp voor in de rol van een onorthodoxe leraar in de aangrijpende film Dead Poets Society en het meer voorspelbare Mona Lisa Smile. Kwetsbaarheid binnen een conservatief keurslijf uitte zich in de wisselwerking met de studenten, maar in Richard Says Goodbye spelen de studenten en de boeken die hiertoe zouden inspireren een te kleine rol.

De fysieke aftakeling wordt goed verbeeld door Depp. De knappe cast maakt de film onderhoudend genoeg en in zeldzame momenten met zijn opstandige dochter Olivia en loyale vriend Peter laat Brown zijn onaantastbaarheid gaan. Jammer dat regisseur Wayne Roberts de beschermde omgeving van de universiteit en de weldadige cocktailuurtjes van de geprivilegieerde elite daar niet een grondiger vaarwel heeft gegeven.