Johan Derksen als pindakaashomo

Zap In de sterke documentaire ‘Ellie aan de verkeerde kant’ onderzocht Ellie Lust waarom er nog zoveel haat tegen lhbti’ers is in Nederland. Ze kwam met lege handen bij Johan Derksen vandaan.

Johan Derksen in gesprek met Ellie Lust (AVROTROS)
Johan Derksen in gesprek met Ellie Lust (AVROTROS)

Als een ADO Den Haag-supporter ‘Hé, homo!’ roept, dan doet hij dat niet om iemand te beledigen. Welnee, wat er eigenlijk gezegd wordt is ‘pindakaashomo’. Deze nuttige informatie – in de week dat de publieke omroep in het teken staat van de Pride Week – kwam van een ADO-supporter in het programma Ellie aan de verkeerde kant. In deze sterke documentaire onderzoekt Ellie Lust waarom er nog zoveel haat tegen lhbti-mensen is in Nederland.

Ze laat niet alleen slachtoffers van fysiek en verbaal geweld aan het woord, maar gaat ook in gesprek met de voetbalsupporters die door het stadion ‘homo’ als scheldwoord scanderen en met Johan Derksen, de man die in Voetbal Inside verklaarde helemaal niks tegen homo’s te hebben, zolang ze maar niet met van die huilie-huilie slachtofferverhalen kwamen en gewoon eens zonder gezeik uit de kast kwamen.

Derksen was de inspiratie voor de Twitter-hashtag #SorryJohan, waar lhbti’ers hun verhalen deelden, verhalen die vergelijkbaar waren met die van de drie mensen met wie Ellie Lust sprak, die jaren nadat ze in elkaar waren geslagen nog steeds niet alleen de straat op durfden. Zou Derksen zich iets van die verhalen hebben aangetrokken? Kon Lust hem bijbrengen dat door dergelijke uitlatingen homohaat gemeengoed blijft? Kon hij met zijn programma met een miljoen kijkers een keer zijn verantwoordelijkheid nemen?

Allemaal flauwekul-vragen, vond Derksen. Hij gaf gewoon zijn mening en de rest interesseerde hem „geen reet”. Jammer, Derksen was weliswaar even helder als de ADO Den Haag-supporter, maar een stuk minder poëtisch.

Ellie Lust kwam met lege handen bij Derksen vandaan. Misschien moet ze hem opgeven voor het programma De diva in mij. Dan kunnen de dragqueens Hoax Lebeau, Lady Galore en Envy Peru eens even flink met hem aan de slag, zoals het drietal deed met Chary.

Haar vriendje had haar aangemeld, omdat ze het zelfvertrouwen was kwijtgeraakt sinds ze „voller” was geworden. Ze wilde niet meer in de spiegel kijken, durfde geen paskamer in en ging ook niet meer uit, domweg omdat ze de persoon die ze was geworden niet leuk of mooi vond.

Een kolfje naar de handen van de dragqueens, die zoveel ervaring hebben met het aanvaarden van hun eigen identiteit, dat het geven van zelfvertrouwen een tweede natuur is geworden. Ze hesen Chary in een trouwjurk en lieten haar dans- en beweeglessen volgen. Iedereen was aardig voor elkaar, en Chary leek er – in elk geval voor zolang als het programma duurde – daadwerkelijk mee geholpen.

Dat het een nogal onorthodoxe methode is om iemand zo zelfvertrouwen mee te geven, maakt het programma amusant. Je moet er maar opkomen: een egoboost geven door iemand in een trouwjurk te hijsen en naaldhakken aan te laten trekken van negen centimeter. De intentie was duidelijk: er moesten stappen gezet worden om de onzekere Chary uit haar comfortzone te halen. De drie dragqueens waren uiterst zelfbewust, het tegenovergestelde van de ‘huilie-huilie homo’s’ aan wie Derksen zo’n hekel heeft.

Maar toch, zo onbeholpen als de ‘pindakaashomo’ (mag dit het woord van 2019 worden?) klonk, zo kunstmatig zijn de clichés die de dragqueens op Chary loslieten. „Je bent beeldig en dat mag je iedereen laten zien,” en „je moet leren je lichaam te vieren”, want „ik vind je fantastisch, lieverd”. Maar dat onophoudelijke applaus is morgen weer verdwenen.

Hoewel… een vervolgaflevering met als uitkomst Derksen als dragqueen zou droom-televisie opleveren. Wie weet, misschien slagen Lebeau, Galore en Peru er wel in voor Derksen de transformatie van ‘pindakaashomo’ tot ‘lieverd’ te bewerkstelligen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.