Recensie

Recensie Film

De grootse daden van schrijver Romain Gary als plaatjesboek

Biografie De enorme drang tot leven en scheppen van schrijver Romain Gary dankt hij aan zijn moeder, leren we uit ‘La promesse de l’aube’.

Pierre Niney als de Franse schrijver Romain Gary in ‘La promesse de l’aube’.
Pierre Niney als de Franse schrijver Romain Gary in ‘La promesse de l’aube’.

De Franse schrijver Romain Gary (1914-1980) heeft een veelbewogen leven geleid. In ieder geval als we zijn autofictionele roman La promesse de l’aube (‘De belofte van de dageraad’) uit 1960 mogen geloven. En daarna zou hij nog een heel tweede leven beginnen, onder andere als scenarist (The Longest Day, 1962), echtgenoot van filmster Jean Seberg (hopelijk komen we daarover iets te weten in de Seberg-biopic die later deze zomer in Venetië in première gaat), en als dubbele Prix Goncourt-winnaar.

Die enorme drang tot leven en scheppen dankt hij aan zijn moeder, leren we uit de verfilming van Promesse: een overleefster pur sang die op de vlucht voor het antisemitisme in vooroorlogs Polen haar zoon voorhield dat hij tot grote daden was voorbestemd: schrijver, diplomaat, piloot. En alles kwam uit. Dus we scheren van Vilnius naar Nice en verder. Logischerwijs kan gezien de ruim dertig jaar die roman en film omvatten, de verfilming daarvan niet meer zijn dan een plaatjesboek met voice-over, vol sterke verhalen en steeds maar die onvoorwaardelijke liefde voor die dwingende moeder. Dat daar een hele psychologie achter zit was duidelijk niet het doel van deze film, en natuurlijk kun je dat als toeschouwer ook zelf invullen. Maar je had er ook wel een visie op willen zien, van deze makers. Want zo blijven bronmateriaal en het acteertalent van Charlotte Gainsbourg als de moeder onbenutte anekdotiek.