Thuiskok.

Middeleeuwen

Nog twee maanden en dan worden de Emmy’s, de Amerikaanse prijzen voor de televisiewereld, uitgereikt. Ik weet dit omdat ik twee weken geleden verbaasd hoorde van het aantal nominaties dat de televisieserie Game of Thrones in de wacht sleepte: een recordaantal van 32 stuks. Dat terwijl de ontwikkelingen in het laatste seizoen op mij gejaagd en fantasieloos overkwamen.

Over één ding kun je bij Game of Thrones niet klagen: de realistische weergave van het riddertijdperk waarin de serie zich lijkt af te spelen. Van geweldig in beeld gebrachte grote veldslagen tot hyperrealistische draken, en zelfs grote feestmalen met vlees aan de botten en kelken wijn zagen er geloofwaardig uit.

Dat dacht ik althans, totdat ik het Kookboek van de Middeleeuwen las. Dat rekent af met het beeld van woeste ridders die met blote handen hele kippen en varkens van het spit verorberen. Nee, in gegoede kringen aan de hoven ging het er beschaafd aan toe, schrijft auteur Karen Groeneveld, met meerdere historische en regionale kookboeken op haar naam. Eten werd netjes gesneden en opgediend, en enkel de duim, wijsvinger en middelvinger van de rechterhand werden gebruikt om mee te eten.

Dit kookboek is een klein, handzaam exemplaar geworden, met een harde kaft dat net niet in de binnenzak van je jas past. Erin staan 34 eenvoudige recepten, die elk worden ingeleid met een kort verhaal over de herkomst van het recept, het gerecht en soms uitleg over de benaming. Die hulp is welkom, want gerechten als loesengen (deegflapjes), mortroel (broodpudding of ragout) en kimmeneye (vis of vlees met zoetzure saus) kende ik tot voor kort nog niet.

Er staat ook – geheel in lijn met de huidige tijdgeest – informatie in over eten en gezondheid. Al hadden ze daar toen heel andere opvattingen over: suiker was gezond en werd zelfs gebruikt als medicijn. Ook kruiden waren zeer populair, dus verwacht een aantal gerechten die stevig op smaak en vaak zoet zijn. Als ik naar het hoofdstuk met groente- en fruitgerechten kijk, ben ik blij dat ik zo’n 500 jaar later leef. Toen kwamen ze niet veel verder dan pureren en stoven.

Zo steek je al lezend en kokend heel wat op van dit boek over de Middeleeuwen. Het is een kookboek en geschiedenisles in één.