Moderne versie van ‘Coppelia’ met Michaela DePrince als dans- en animatiefilm

Filmopnames Het Nationale Ballet Het Nationale Ballet maakt een animatiefilm met echte dansers erin van het gemoderniseerde Coppelia-ballet. De opnames zijn klaar, de film komt in 2020 uit.

Dansers Irek Mukhamedov en Michaela DePrince en choreograaf Ted Brandsen tijdens de opname van de nieuwe animatiefilm ‘Coppelia’
Dansers Irek Mukhamedov en Michaela DePrince en choreograaf Ted Brandsen tijdens de opname van de nieuwe animatiefilm ‘Coppelia’ Foto Tonnie van Gessel

De balletdanseres Michaela DePrince zucht wanneer ze voor de zoveelste keer de kusscène moet overdoen waarmee de dans-animatie over Coppelia straks bij verschijning in 2020 zal afsluiten. Elke keer wanneer ze – in de rol van Zwaantje – door haar geliefde Frans, de lucht in wordt gegooid, is er een stuk onderbroek te zien. Onacceptabel, vindt choreograaf Ted Brandsen. „De rok is gewoon wat die is”, roept ze naar hem wanneer de scène voor de zevende keer is gedaan.

Dit weekend werden de opnames van Coppelia afgesloten. Dansers van Het Nationale Ballet kwamen vanaf 3 juli dagelijks in de Amsterdamse Studio Scossa bij elkaar om het ballet vast te leggen. Het oorspronkelijke ballet uit 1870 is gebaseerd op twee verhalen van E.T.A. Hoffmann: ‘De zandman’ en ‘De pop’. Voor deze filmversie fungeerde de balletversie van regisseur Ted Brandsen uit 2008 als basis.

Het verhaal zelf is ook wat aangepast: de negentiende-eeuwse schoonheidsidealen voldoen niet meer in 2019. Bij Hoffmann is er een poppenmaker, Coppelius, die met zijn creatie van Coppelia het ideaalbeeld van de schoonheid heeft gemaakt: een mager, blond ding. En deze pop vormt een bedreiging voor de liefde, in deze animatieversie die tussen sportinstructeur Frans (vertolkt door Daniel Camargo) en juice-bar serveerster Zwaantje (Michaele DePrince).

Lees ook: Danseres Michaela DePrince is geknipte ambassadeur voor Black Achievement Month

Coppelius (Vito Mazzeo) is in deze animatie een plastisch chirurg die, om zijn ideale vrouw te voltooien, op zoek is naar unieke eigenschappen. In zijn ‘schoonheidssalon’ botox en borstimplantaten bedwelmt hij Frans om zo zijn hart te kunnen gebruiken dat van liefde is vervuld. Maar Zwaantje redt haar geliefde.

Faust

Het is voor het eerst dat Coppelius een plastisch chirurg is, maar verder zijn ze trouwer aan het oorspronkelijke personage gebleven dan bij balletvoorstellingen meestal het geval is. In de meeste uitvoeringen is Coppelius een boze man, maar ook een sukkel. Bij Hoffmann wordt hij neergezet als een soort Faust, met een disproportioneel groot hoofd, rode oren, een neus die over zijn bovenlip krult en extreem harige handen.

Vito Mazzeo mist in deze vertolking van Coppelius de onsmakelijk uiterlijkheden die Hofmann beschrijft, maar anders dan in de meeste balletvoorstellingen zet hij het diabolische karakter sterk aan.

„ In de verfilming ligt het accent meer op het valse karakter van de man”, vertelt hij. „Dat in deze dans-animatie het sinistere karakter is benadrukt zie je ook in de dans terug. Bij een balletvoorstelling ligt het accent meer op het voetenwerk en de grote gebaren die je maakt. In de film kan ik meer kleine gebaren maken met mijn handen en kan ik op bepaalde manieren de camera in kijken.” Om zich in te leven voor de filmrol bekeek hij Disneyfilms. „Ik keek vooral naar de bewegingen van de valse Jafar in Aladdin en Anton Ego, de duivels uitziende recensent in Ratatouille.”

Blonde pruik

DePrince, die recent is hersteld van twee jaar blessures, zit met haar voeten in een teil water vlak voordat de scène wordt opgenomen waarop zij een blonde pruik op heeft. Ze doet zich met die pruik op voor als Coppelia. Michaela DePrince werd geboren in Sierra Leone en groeide op in de jaren negentig in New York, waarheen ze als kind terecht kwam nadat haar beide ouders waren omgekomen in de burgeroorlog. Ze reageert wat geprikkeld op de suggestie dat het misschien een gemiste kans is dat de pop Coppelia in deze animatie-film nog steeds een blond, dun ding is.

„Ik ben een voorstander van zwarte Coppelia’s, maar ik vind dat hier geen gemiste kans. Deze film gaat juist over dat niemand perfect is, dat schoonheid niet aan de buitenkant te zien is. Vandaar ook dat er is gekozen voor een plastisch chirurg, die mislukt in zijn maakbaarheid. Als het verhaal niet had gestaan waar ik zelf ook voor sta en de cast niet zo divers was geweest, had ik nooit ja gezegd.”

Vijf minuten later heeft DePrince een gigantische blonde pruik op. „Hij is niet zwaar, alleen heel warm”, legt ze uit. Adrienne Liron, de producent, duidt de pruik: „Die hebben we expres zo groot gemaakt: dat is blond-over-the top, en daarmee halen we het schoonheidsideaal waar zo lang in geloofd is onderuit. Volgens mij de timing van deze film zo perfect.”

Correctie: in een eerdere versie stond dat Ted Brandsen de choreograaf en de regisseur van de film is. Hij is niet de regisseur