Opinie

Beter een paar ratten hebben dan er een zijn

Trump viel Congreslid Elijah Cummings aan en het district waarvoor hij afgevaardigde is. De lokale krant, The Baltimore Sun, reageerde met dit commentaar.

Een man in een straat in Baltimore. De stad ligt in het district dat door Trump „walgelijk” genoemd werd.
Een man in een straat in Baltimore. De stad ligt in het district dat door Trump „walgelijk” genoemd werd. Foto Spencer Platt/AFP

Voor het geval iemand het gemist mocht hebben, hier enkele van de welgekozen woorden waarmee de president van de Verenigde Staten afgelopen zaterdag het 7e Congresdistrict van Maryland beschreef. De belangrijkste waren „geen mens zou daar willen wonen”, het is een „heel gevaarlijk en smerig oord”, „het ergste in de VS”, en onze persoonlijke favoriet: het is een „zooi, vergeven van de ratten en andere knaagdieren”. Hij had het niet echt over het 7e district als geheel. Hij noemde bijvoorbeeld niet Ellicott City of Baldwin of Monkton of Prettyboy – ook allemaal te vinden in het uitgestrekte maar wonderlijk gevormde district dat van Howard County in het westen tot Harford County in het zuiden loopt. Nee, de woede van Donald Trump richtte zich op Baltimore en in het bijzonder op Elijah Cummings, de 68-jarige zoon van een voormalige pachtboer uit South Carolina die sinds 1996 het district vertegenwoordigt in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden.

Het is niet zo moeilijk te begrijpen wat er hier gebeurt. Het Congreslid is het kamp van deze president een doorn in het oog en Trump beschouwt aanvallen op Afro-Amerikaanse Congresleden als goede politiek, want ze vallen goed bij de witte suprematisten die hem adoreren en jagen bovendien de weldenkende mensen die dat niet doen in groten getale op de kast. President Trump gaf af op Baltimore om te beklemtonen dat de grenskampen „schoon, efficiënt en goed geleid” zijn, wat ze natuurlijk niet zijn – tenzij je geen moeite hebt met de overbezetting, smeerboel, kooien en ontbering die er allemaal te vinden zijn in deze „tikkende tijdbom”, zoals zelfs de inspecteur-generaal van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid het onlangs noemde.

Door naar het 7e district te wijzen, hoopte de president niet dat zijn aanhangers mijlpalen zouden herkennen als het Johns Hopkins-ziekenhuis, misschien wel het belangrijkste medische centrum van het land. Hij riep geen beelden op van de Amerikaanse dienst voor sociale zekerheid, waar de cheques worden uitgeschreven waarvan zoveel gepensioneerde en gehandicapte Amerikanen afhankelijk zijn. Het ging hem niet om de schoonheid van de Inner Harbor of de trotse geschiedenis van Fort McHenry. En het ging hem zeker niet om de economische status van een district waar het mediane inkomen zelfs boven het landelijk gemiddelde ligt. Nee, hij nam zijn toevlucht tot een aloude aanval op een Afro-Amerikaanse parlementariër uit een overwegend zwart district, met het meest emotionele en onverdraagzame argument. Het mocht nog een verrassing heten dat hij geen plaats inruimde voor een paar klassieke bewoordingen als ‘jullie soort mensen’ of ‘bijstandsprinsessen’ of ‘getto’s geteisterd door misdaad’ of de suggestie dat het Congreslid maar beter ‘terug’ kon gaan naar waar hij vandaan kwam.

Dit is een president die zich maar al te graag bij de minste provocatie onheus uitlaat. En gelet op de kritiek van Cummings op het Amerikaanse grensbeleid, de verschillende onderzoeken die hij heeft geïnitieerd als voorzitter van de Toezichtscommissie van het Huis van Afgevaardigden, zijn bereidheid om Trump een racist te noemen vanwege zijn recente aanvallen op de pas gekozen vrouwen in het Congres en het gegeven dat ‘Fox & Friends’ laatst een kritische uitzending over de stad had, moet een Pavloviaanse uithaal naar Baltimore onweerstaanbaar zijn geweest. Fox News rinkelde met een belletje, de president kwijlde en op zijn mobiel kwamen zijn duimen in actie.

Hoe hartverwarmend het zaterdag ook was om publieke figuren voor ‘Charm City’ te zien opkomen, van de er geboren Speaker Nancy Pelosi tot burgemeester Bernard C. ‘Jack’ Young, we willen Trump toch vooral eraan herinneren dat het 7e district, met inbegrip van Baltimore, deel uitmaakt van de Verenigde Staten waarover hij heet te regeren. Het Witte Huis heeft veel meer macht om verandering in deze stad teweeg te brengen – ten goede of ten kwade – dan enig lid van het Congres, met inbegrip van Cummings. Als er hier problemen zijn, met inbegrip van knaagdieren, zijn ze evenzeer zijn verantwoordelijkheid als van ieder ander, en misschien nog wel meer omdat hij het machtigste ambt van het land bekleedt.

En ten slotte: ook al willen we ons niet tot gescheld à la Trump verlagen – of hem erop wijzen dat hij niet eens de naam van het Congreslid correct heeft gespeld (het is Cummings, niet Cumming) –, toch zouden we de oneerlijkste man die ooit in het Oval Office heeft gezeten, de man die oorlogshelden bespot, die opgewekt vrouwen in hun kruis grijpt, die bedrijven bij bosjes op de fles laat gaan, de nuttige idioot van Vladimir Poetin en de man die volhield dat er ook „goede mensen” onder de moordzuchtige neonazi’s zitten – toch zouden we deze man graag willen voorhouden dat hij de meeste Amerikanen nog altijd niet kan wijsmaken dat hij ook maar in de verste verte geschikt is voor zijn huidige functie. Of dat hij ook maar een greintje integriteit bezit.

Beter om wat ongedierte in je buurt te hebben wonen dan het zelf te zijn.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.