Zomerse vrolijkheid in Chateau Meiland

Zap Chateau Meiland is een onverwachte kijkcijferhit voor SBS6. Martien en Erica vormen een fantastisch komisch duo. „Het is net een kanariepiet, hij gaat steeds meer lawaai maken en steeds gekker doen.”

Martien van Chateau Meiland in RTL Boulevard.

Apocalyptische hitte geselt het land, maar gelukkig is daar Chateau Meiland. Ik had een enthousiaste collega nodig om mij alsnog te attenderen op dit reality-programma; een onverwachte kijkcijferhit voor SBS6. Tijdens de negen afleveringen steeg het aantal kijkers van een half miljoen naar bijna een miljoen. Het eerste seizoen was vorige week afgelopen, maar dankzij een nominatie voor de Televizierring, stond Chateau Meiland deze week weer in de belangstelling. Zo kon RTL Boulevard, van de concurrent, meeliften met twee reportages.

Chateau Meiland is een spin-off van Ik Vertrek. In dat NPO-programma emigreerde het echtpaar Martien en Erica Meiland twaalf jaar geleden naar Frankrijk om in een kasteel een bed & breakfast te beginnen. Ze kregen heimwee en keerden terug naar Nederland. Martien is jaren geleden uit de kast gekomen, maar na een aanvankelijke scheiding besloten Erica en hij toch weer te trouwen. Nu zijn ze, gevolgd door Talpa, wederom naar Frankrijk gegaan, voor een nieuw kasteel.

Anders dan in Ik Vertrek draait het programma niet per se om culturele botsingen en alles wat er zoal mis kan gaan bij een migratie. Eigenlijk gaat het best goed met het bedrijf – de komende twee jaar zijn bijna helemaal volgeboekt. Alles draait om de figuur van Martien, een zenuwlijder die op de minste rimpeling hysterisch reageert. De lange, dunne man heeft daarvoor een heel repertoire aan gilletjes en vaste uitdrukkingen, als: „Doe niet zo vervélend!” en „Wat een gezeik!”

Vooral zijn stoïcijnse vrouw Erica moet het daarbij ontgelden. Samen vormen zij een fantastisch komisch duo. Erica zei in RTL Boulevard over haar man: „Het is net een kanariepiet, hij gaat steeds meer lawaai maken en steeds gekker doen.”

Martien wordt nooit té onuitstaanbaar omdat zijn agitatie ook kan omslaan in uitgelaten vrolijkheid. Dan is alles juist weer ge-wél-dig. Als de familie in de auto zit, zegt hij: „Even Na Na Na doen?” Dan zingen ze, zwaaiend met hun armen, de inzending van San Marino voor het Eurovisie Songfestival. Voor het vaste wijnmoment om half twaalf hebben ze een speciaal dansje en de strijdkreet: „Wijnen! Wijnen! Wijnen!” Uiterst innemend allemaal.

Nog meer zomerse vrolijkheid in Lekker met Merol (NPO3.nl). De webdocumentaire volgt de zangeres met het grote rode haar, die in korte tijd beroemd werd dankzij de hits ‘Lekker met de meiden’, ‘Kerst met de fam’ en ‘Hou je bek en bef me’. Eigentijds, geestig, dansbaar en meezingbaar. Maar haar dansplaten worden ook onthaald als taboedoorbrekend, en als feministische statements. ‘Hou je bek en bef me’ ontleent zijn kracht bijvoorbeeld aan een rolomkering: de vrouw is hier degene die de man louter als seksobject ziet.

Documentairemakers Matthijs van Camerijk en Daan Börger volgen haar in de aanloop naar haar eerste optreden in Paradiso. Je leert haar kennen zoals ze ook in haar werk overkomt: ontwapenend, alles ironiserend, maar ook onverschrokken. Ik ging nog meer van haar houden.

Eerst waren haar liedjes feministisch, toen pas werd Merol het zelf, zegt een vriend tegen haar. Doelbewust wil ze zich ontdoen van haar campy imago: „Dat hele piemelpetten-, opblaaskut- en glitterpakkenverhaal is me verschuilen, en niet durven vertrouwen dat mijn liedjes goed genoeg zijn.” Merol wil iets losmaken. Je ziet hoe ze de beledigende commentaren op Dumpert bestudeert alsof daar een belangwekkend debat plaats heeft. Enkele van die commentaren, dat zij „geen reet” zou hebben, inspireerde haar tot een lied: „Geen reet/ En het boeit me geen reet”. Ze noemt het een „positivity-nummer” met een serieuze boodschap: „Ik hoop dat ik meisjes zonder reet minder onzeker kan maken.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.