Opinie

Clandestiene boomschommel

Christiaan Weijts

Het is zo’n schommel die je in idyllische filmlandschappen ziet: een plank aan twee touwen, aan een tak van een machtige kastanje. Met twee andere vaders heeft Karel Scheerder hem hier vier jaar geleden opgehangen, aan de Garenkokerskade. Zoveel speelplekken zijn er niet in dit buurtje, vlak naast het centrum van Haarlem, dus alle kinderen waren blij met ‘de schommel van de Kade’.

Tot 10 juli, het begin van de avond. Een auto bleef stilstaan. Binnenin twee gemeentehandhavers, diepgaand in conclaaf. Uiteindelijk stapten ze uit, inspecteerden de schommel, en plakten een sticker op het hout.

Vanaf zijn vakantieadres stuurt Scheerder me er een foto van: ‘Dit is een mededeling dat de gemeente Haarlem bestuursdwang kan gaan toepassen.’ ‘U wordt verzocht dit object binnen 5 dagen van de openbare weg te verwijderen.’

Scheerder, telefonisch: „Ik ben meteen naar buiten gekomen. Ze deden alsof ik bij een drugsdeal betrokken was. U bent in overtreding! Ik wist niet wat ik meemaakte. Een kinderschommel! Terwijl er hier vaak scooters en auto’s met veel te hoge snelheid langs razen, waar ze niets tegen doen.”

De dag erop belde hij de gemeente: sinds 1 januari was er een nieuwe Algemeen Plaatselijke Verordening van kracht. Artikel 2.10. De handhavers hadden het in dikke zwarte letters op de sticker gekalkt, hier en in het Florapark, waar ook zo’n clandestiene boomschommel de openbare orde en veiligheid bedreigt.

Hulde dus aan Haarlem, en zijn Hollandse handhavers, die mannen van stavast voor wie regels regels blijven, ook als het om ogenschijnlijk onschuldig kindervermaak gaat. Er staat een stoeltje naast, met een velletje papier eraan. In viltstiften kinderhandschrift: ‘Wij willen dat de schommel blijft. Jij ook? Schrijf je naam.’

Laten we hopen dat de mannen ook onder deze laffe en impertinente opruiing niet zwichten. Want met Artikel 2.10 valt niet te spotten. Stel je voor, dat zo’n tak afbreekt! Wie is er dan verantwoordelijk?

Scheerder: „Weet je, dat argument begrijp ik best nog wel. Als ze gewoon aangebeld hadden en er normaal over hadden gepraat, dan zouden we vast op een normale manier tot een oplossing kunnen komen. Het is ook niet een schommel van zes meter breed of zo. Wij hebben zelfs officieel erkend schommeltouw gebruikt, en controleren het voortdurend. Ik durf zelfs te zeggen dat het bij ons veiliger is dan bij de officieel gecontroleerde speeltoestellen.”

Dat blijkt. Het enige speelplekje in de buurt dat voor kinderen boven de drie aardig kan zijn, is van de school om de hoek. Daar is pas een nieuw klimrek gekomen. Nu, in vakantietijd, staat het achter bouwhekken met rood-witte linten: het is afgekeurd. Te onveilig.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.