Opinie

Zon op doping

Carolina Trujillo

Met meer dan een miljoen mensen keek ik de afgelopen dagen naar de Tour de France en van al die kijkers was ik waarschijnlijk degene die er het minst van snapte. Het is mooi om te zien hoor, al die suïcidale mannen op de fiets, maar begrijpen doe ik het niet. Dat van knechten en een baas het allerminst. Ze moeten tenslotte allemaal dezelfde afstand afleggen en wie dat het snelst doet wint. „Nee, nee”, zei een vriend. „Toeren is net schaken.”

„Kan jij schaken?” vroeg ik.

„Neu.”

Ik kan wel schaken, maar ik weet niet hoe de stukken op de fiets bewegen. „Binnenkort gaan we samen kijken”, zei hij.

Binnenkort ga ik het snappen. Voorlopig moet ik het doen met verbazing. Het wonderlijkst vind ik dat al die mannen zo dicht op elkaar zo hard fietsen. Als er één valt, vallen er veel. Het vertrouwen dat ze in elkaar hebben als ze met meer dan honderd kilometer per uur hutjemutje van een helling stuiven met alleen lycra als bescherming, is niet voor stervelingen. Er hoeft er maar één uit te zijn op een lang ziekteverlof en er kunnen dertig man hun huid uit het asfalt peuteren.

Intussen spelen de WK zwemmen in Zuid-Korea. Yang Sun, een Chinees van twee meter, is daar de meest gehate zwemmer. In 2014 werd hij betrapt op dopinggebruik. Toen vorig jaar controleurs bij hem langskwamen maar niet de juiste papieren bleken te hebben, vernielde hij rond drie uur ’s nachts zijn bloedmonsters met een hamer.

Omdat er inderdaad iets niet klopte met de identificatie van een van de controleurs, gaf de internationale zwemfederatie Sun alleen een waarschuwing voor een gemiste controle. De WADA, de DEA van de topsport, tekende beroep aan. De behandeling daarvan is na de WK, dus tot dan is Sun verdacht. Toen hij zondag won op de vierhonderd meter vrije slag, weigerde de Australiër Mack Horton, die tweede werd, naast hem op het podium te gaan staan.

Nu weet ik voor een sportcolumnist ontstellend weinig over zowel wielrennen als zwemmen, maar bij beide sporten kan ik dat compenseren met gedegen kennis over drugs. Die blik van Horton kende ik uit duizenden, het is de blik van degene die de slechtste pillen heeft op het feestje, de blik van de snuiver zonder coke, de blik bij een mond die zodra die kans ziet het nummer van jouw dealer zal vragen.

Dinsdag won Sun bij de tweehonderd meter vrije slag weer goud. Ook de Brit Duncan Scott weigerde naast hem op het podium te staan. Horton en Scott krijgen steun van andere zwemmers. Het is of het peloton het vertrouwen in de Chinees opgezegd heeft, ze willen niet meer met hem fietsen. Misschien dat hij daarom op de achthonderd meter vrije slag als twee-na-laatste binnenkwam, omdat niemand het alleen kan. Zelfs schaken niet. Zonder knechten, geen baas.

Tot hier de romantiek, want het lijkt mij waarschijnlijker dat de dealer van Sun nu allemaal nieuwe klanten heeft die hij aan zich probeert te binden door de beste spullen voor hen te reserveren.

Carolina Trujillo is schrijfster.