Perfecte vis op deze plek

Menu Grand Hotel Janneke Vreugdenhil gaat in het kielzog van Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer op zoek naar de lekkerste recepten. Deze week: vis uit Giethoorn.

Foto ISTOCK, beeldbewerking NRC

Giethoorn stond niet bepaald op Ilja’s verlanglijstje. Veel liever was hij naar Bora Bora, Las Vegas, de Maladiven, Tianducheng, Maputo, Belize, Aitutaki, Hawaï, Fiji, de Bahama’s, Bali of Bangkok gevlogen. Maar hij heeft zich nu eenmaal gecommitteerd om een documentaire te maken over toerisme, en dit is waar de filmploeg hem hebben wil. In het Venetië van het Noorden.

Toegegeven, zelf had ik Giethoorn ook niet bovenaan m’n bucketlist prijken. Maar we zijn er nu, en als ik Ilja zover kan krijgen dat hij stopt met mokken kunnen we er best een leuke dag van maken. ‘We’ zijn trouwens niet de eerste filmploeg in het dorp. In 1958 nam Bert Haanstra er Fanfare op, een film die zou uitgroeien tot een bioscoophit van ongekende proporties en die Giethoorn voorgoed zou veranderen in een trekpleister voor toeristen.

Tienduizenden per dag zijn het er inmiddels, en je hoeft hier maar heel even om je heen te kijken om te constateren dat een opvallend groot deel van hen Chinees is. Restaurants bieden menukaarten aan in het Chinees, hotels zijn uitgerust met noedelkokers, veel horecapersoneel spreekt een mondje Mandarijn. Chinezen zijn blijkbaar dol op Giethoorn en Giethoorn is dol op Chinezen.

„In Shanghai hebben ze Giethoorn op ware grootte nagebouwd”, weet Ilja. Zijn humeur is godzijdank weer een beetje opgeklaard, niet in de laatste plaats omdat dit pittoreske doch platgetreden dorp hem een uitgelezen kans biedt niet één maar wel twee van zijn stokpaardjes te berijden: toerisme en authenticiteit. Hij verwaardigt zich zelfs een jonge Chinese vrouw aan te spreken en haar te vragen naar de aantrekkingskracht van Giethoorn.

„‘Het is hier zo groen en gezond’, antwoordt ze door haar mondkapje heen. ‘In China bestaat dit niet meer door de industriële en technologische vooruitgang. Maar Europa is zo ouderwets en achtergebleven dat ik mij hier kan voorstellen hoe onze voorouders leefden.’ En wanneer Ilja haar vriendelijk bedankt, zegt ze: ‘Mag ik jullie ook iets vragen? Weten jullie toevallig hoe laat het hier sluit?’”

O jee, dit is typisch zo’n moment waarop mijn reisgenoot nog weleens los wil barsten in een van zijn tirades over de verwoestende kracht van massatoerisme. Net op tijd weet ik hem af te leiden door me hardop af te vragen of er in dit pretpark nog wat eten valt. Iemand zin in Chinees? Er wordt gretig geknikt en even later zitten we met het complete documentaireteam aan de gestoomde karper. Lokale vis, Chinese bereiding. Authentiek kun je het met geen mogelijkheid noemen, maar wel het perfecte gerecht op deze plek.

Gestoomde vis met gember en sojasaus

U kunt dit gerecht uiteraard met karper (of een andere zoetwatervis) maken. Maar het gaat ook heel goed met zeevis, bijvoorbeeld zeebaars. Voor 2 personen

1 hele vis van 600 - 800 g, schoongemaakt, met kop en staart; 4 - 5 cm gemberwortel, in lucifers; 2 lente-uitjes, eveneens in lucifers; 4 el lichte Chinese sojasaus; 1 tl sesamolie; 4 el arachideolie; verder nodig: een grote stoommand

Spoel de vis af, dep droog, wrijf hem van binnen en van buiten in met zout en leg hem op een bord. Bestrooi met de gember. Breng in een wok een laag water aan de kook.

Zet een grote stoommand boven het kokende water en zet hierin het bord met de vis. Leg het deksel op de mand en stoom de vis 10 -15 minuten tot hij net gaar is.

Giet het stoomwater dat zich op het bord heeft verzameld af. Besprenkel de vis met sojasaus en sesamolie en bestrooi hem met lente-ui. Verhit de arachideolie in een pannetje tot kokendheet en schenk over de vis. Serveer direct.