Bas was even weg

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

Bedrijfsadviseur Joost van Raay (61) stond zomer 1986 met van links naar rechts Cas (63), Juul (53), Peggy (55), Kris (59) , Frank (52), Ties (52), Jans (54), Sjaak (58), Hans (53), Joost zelf, Frits (56), Luis (53), Hein (60), Geert (55), Heleen (56), Peer (54) en Jolly (54) bij stamkroeg De Vergulde Vos in Rijpwetering.

„Als instructeurs van Nederlands oudste zeilschool ’t Vossenhol maakten we een schippersfoto: een wekelijks ritueel. Het merendeel studeerde nog. Je gaf vier kinderen les in een zogenaamde Zestienkwadraat: een week lang, verschillende niveaus. Ook was er walpersoneel. De beloning was kost, inwoning en plezier. Dat systeem volgt men nog steeds. Typerend was ook: namen aanpassen. Omdat bij ’t Vossenhol er al een Joost was, werd ik Bas. Mijn jongere broer Bas heette daar Jeroen. Ons gezin van vijf broers woonde in Rotterdam. Al vroeg nam een vriendje mij mee zeilen in Friesland. Ik was verkocht. Wij, en twee van mijn broers, zeilden op de Kralingse Plassen en deden wedstrijden door het land. Vanaf mijn zeventiende kwam ’t Vossenhol erbij, soms weken achtereen. Heerlijk, zeker als het soms tegenzat. Even helemaal weg zijn: zeilles geven, verder niks. Ik koos deze fotoplek. Elke vrijdag, na de dagtocht over De Kaag, Braasem en Wijde A, was De Vergulde Vos onze vaste bestemming. Na deze tussenstop volgde een zeilwedstrijd naar ’t Vossenhol. Op zaterdag was het examen en de diploma-uitreiking. Een groot gedeelte zeilt nog. Het is een fantastische sport: natuur, vrijheid. Plas-zeilen is ideaal voor kinderen. Als Bas, de zeilpropagandist, pleit ik voor schoolzeilen. In 2010 hadden we in de gemeente Stichtse Vecht een succesvolle pilot met enkele basisscholen. Jammer genoeg heeft zeilen voor de regering geen prioriteit.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.