Brieven

Brieven

Dat Lodewijk Asscher het initiatief heeft genomen voor een Kamerdebat over artikel 23 van de grondwet getuigt van lef en realiteitszin (Hoe houdbaar is artikel 23 nog?, 20/7). De daarin geformuleerde vrijheid van onderwijs is ooit met goede bedoelingen ingevoerd, maar in onze geseculariseerde samenleving inmiddels achterhaald. Want in de praktijk komt het erop neer dat we toestaan dat iedereen er zijn of haar eigen misvattingen op na mag houden, en die ook door mag geven aan de volgende generatie. Onwenselijk, want voor een gezonde samenleving zijn een aantal basale gedeelde waarden nodig, zoals democratie, scheiding van kerk en staat, vrijheid van meningsuiting, gelijkheid van man en vrouw, afkeer van geweld, respect voor mensen met een afwijkende geaardheid, etc. De school is bij uitstek de plaats om die waarden jongeren bij te brengen, alsmede hen rationeel en onafhankelijk te leren nadenken teneinde als zelfstandig individu tot eigen meningsvorming te kunnen komen. Het creëren van wederzijds begrip en respect is alleen mogelijk als er meer onderling contact is en dat zou al op school moeten beginnen. Nederland is bovendien een seculier land en het subsidiëren van religieus onderwijs is daarom onlogisch, ongewenst en niet meer van deze tijd. Alle scholen zouden openbaar moeten zijn, er bestaat ook niet zoiets als islamitische wiskunde of katholieke aardrijkskunde. Uiteraard moet het wel mogelijk blijven om bijzondere scholen te starten op basis van specifieke pedagogische of didactische uitgangspunten, maar dit is iets geheel anders dan religieuze grondslagen.


bedrijfseconoom en docent