Opinie

Slaapliedje

Ik lees een plaatselijk blaadje over activiteiten voor bejaarden. Daarin tref ik de vraag aan van een mij onbekende mevrouw om aanvulling van de tekst van een oud slaapliedje. Dat maakt dierbare herinneringen los. Een grootmoeder zong dat liedje voor onze kinderen. De tekst is me zeer vertrouwd.

Ik bel de vrouw en het contact mondt uit in een gezellige babbel. Als ik terugkom op de aanleiding voor ons gesprek suggereer ik om pen en papier te pakken, zodat ze de tekst kan noteren.

Na elke zin komt haar ‘ja’ wel erg snel, te snel om de tekst te hebben kunnen noteren. Als ik haar daarnaar vraag, valt er een lange stilte, waarna ze aarzelend toegeeft: „Ik zal het u maar zeggen, de tekst van het liedje is me bekend. Ik doe dit wel vaker en het levert me zulke gezellige reacties op!”