Recensie

Bankroof voor de goede zaak, eindspel van verlegen meesterbrein

Recensie Het budget voor het derde seizoen van de Spaanse Netflix-hit La Casa de Papel zorgt voor een enorm spektakel. Maar dat gaat helaas ten koste van het kleine gebaar.

Esther Acebo als Mónica Gaztambide in Money Heist (La Casa de Papel).
Esther Acebo als Mónica Gaztambide in Money Heist (La Casa de Papel). Beeld Netflix

Twee jaar na hun overval op de centrale bank van Spanje turen twee voortvluchtigen naar de ondergaande zon, vanaf een Filippijns strand. Toch staan ze op het punt dit paradijs te verlaten. Klaar voor een nieuwe roof. Ditmaal het fort waar de meest pure en kostbaarste kapitaalvoorraad ligt. „We zullen nu niet alleen het systeem gijzelen, maar ook stelling nemen: genoeg is genoeg.”

El Profesor (Álvaro Morte), het verlegen meesterbrein, is aan het woord. Naast hem Tokyo (Úrsula Corberó), de jonge vrouw die eerder zijn roekeloze tegenpool was. Zij zocht hem op. Haar geliefde Rio (de overvallers zijn vernoemd naar steden) is gearresteerd en wordt gemarteld. El Profesor: „Wat ze Rio aandoen is een oorlogsverklaring. En wij zijn het verzet.” Hij roept zijn leerlingen bij elkaar voor een plan waarmee Rio bevrijd moet worden én het systeem klop krijgt. Tokyo: „Gaat het weer een grote rotzooi worden?” El Profesor: „Meer dan groot.”

De opening van seizoen 3 van de Netflix-serie Money Heist, beter bekend als La Casa de Papel, belooft spektakel. Met shots uit tropische oorden wordt de cast opnieuw geïntroduceerd: Tokyo, Rio, Nairobi, Helsinki, Denver en zijn vrouw Stockholm (eerst gegijzelde, nu dader). Ze leven alsof ze de loterij wonnen. En voor Netflix bleek de aankoop ook daadwerkelijk een winnend lot. Money Heist gaf de Amerikaanse videodienst een Spaans gezicht. De serie waarin acht bankrovers (rood overall, wit Dalí-masker) de Koninklijke Munt bezetten, werd de populairste niet-Engelstalige productie. Zelfs in demonstraties zag je die outfit terug. El Profesor raakte namelijk een snaar: de bankoverval, neergezet als de grootste ooit, is volgens zijn ideologie geen diefstal, maar een correctie na de economische crisis. Als de overheid ‘systeembanken’ redt, waarom dan geen mensen? El Profesor als Robin Hood.

Lonken naar publieke opinie

Tokyo is de verteller. In flashbacks kregen we de aanloop naar het misdrijf mee: een bedachtzame man die vanuit een vervallen landhuis acht outcasts, die in karakter nogal verschillen, klaarstoomt om in elf dagen 2,4 miljard euro te drukken. Gegijzelde bankmedewerkers en een groep scholieren-op-excursie worden hiervoor tewerkgesteld. Al Bella Ciao zingend graven zij ook een vluchttunnel. El Profesor leidt de autoriteiten om de tuin. Zijn enige zwakte is dat hij een beetje verliefd wordt op politiechef Raquel Murillo (Itziar Ituno).

El Profesor bespeelt de media met gezagsondermijnende doch redelijke stellingen

De heist verloopt niet zonder complicaties, de overval dreigt te ontaarden in een Stanford Prison Experiment. El Profesor had nog zo gezegd: geen bloed! In seizoen drie gidst Tokyo’s stem ons door de nieuwe overval. El Profesor lonkt hier overigens wel heel nadrukkelijk naar de publieke opinie: hij strooit het geld letterlijk door de Madrileense straten en bespeelt de media met gezagsondermijnende doch redelijke stellingen. Ook binnen zijn eigen groep wordt de norm ter discussie gesteld. Stockholm vindt de veronderstelling dat zij – en niet haar man/medeovervaller – tijdens de overval op de kinderen moet passen onbestaanbaar.

Bedenker en maker Álex Pina combineert felle actie met romantiek van operateske allure. Hij laat personages drastische keuzes maken en weet met vele plotwendingen de aandacht vast te houden. De cast is om door een ringetje te halen. Minpunt: het spektakel gaat ten koste van kleine gebaren die in de eerste seizoenen wel beklijfden. Goed nieuws: er komt een seizoen 4.