‘De wereld is te persoonlijk geworden’

De Toerist Steeds meer buitenlandse toeristen bezoeken Nederland, in 2018 ruim 19 miljoen. Wie zijn het?

Hyowon Gweon (r) uit Zuid-Korea
Hyowon Gweon (r) uit Zuid-Korea Foto Pepijn Keppel

Het zusje van de Zuid-Koreaanse Hyowon Gweon (37) woont al vijf jaar in Den Haag. Ze bezocht haar zusje de voorbije jaren een paar keer, maar deze keer is wel heel bijzonder: ze mag afstuderen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Gweon is met haar echtgenoot, Taehoon Ann (37), naar Nederland gekomen om daarbij aanwezig te zijn.

Gweon en Ann maken een ommetje door het centrum van Den Haag. „We helpen de expositie van mijn zusje opbouwen. Maar soms moeten we er even uit, nemen we pauze. Het is allemaal erg spannend. Ik ben als oudere zus zo trots op haar. De afgelopen vijf jaar is haar stijl veranderd, in positieve zin. Misschien wel door Nederlandse invloeden.”

Die Nederlandse invloed zouden ze ook wat meer in hun geboorteland willen zien. „Zuid-Koreanen kunnen wel wat van jullie leren”, vindt Ann. „Nederlanders maken zich niet zo druk om wat anderen van hen vinden, Koreanen zijn daar de hele dag mee bezig. Er zijn belangrijkere dingen, lijkt me.”

Ze leerden elkaar kennen op de middelbare school in Zuid-Korea, „bijna twintig jaar geleden”, zegt Ann. „Na onze studies zijn we blijven hangen in de VS. We wonen in Palo Alto, Californië.” Zij werkt als hoogleraar psychologie aan Stanford University, hij is in between jobs.

Nederlanders maken zich niet zo druk om wat anderen van hen vinden, Koreanen zijn daar de hele dag mee bezig

Tijdens hun wandeling door Den Haag hebben ze simkaarten gekocht. „Ja, de wereld is veranderd sinds we elkaar leerden kennen”, zegt Ann. „Toen piepten we elkaar op – de good old days.” Maar Gweon maakt zich er niet al te druk om: „Alleen als ik zie dat mensen continu naar hun scherm kijken, in de tram of bus bijvoorbeeld. We vergeten naar elkaar te kijken, naar de wereld om ons heen.”

De wereld is onpersoonlijker geworden?

„Nee, juist te persoonlijk. Je voert continu een dialoog met jezelf, in je hoofd. Dát is pas persoonlijk.”

Terug naar de expositie. „Die duurt een kleine week. Daarna gaan we met mijn zusje en haar Nederlandse vriend naar het zuiden van het land, in de buurt van Maastricht. Hij komt daar vandaan. Of mijn zusje na haar afstuderen hier blijft? Ze is hier gelukkig, ik denk het wel.”