Ze kocht een auto met het geld van de voetbalclub

Wie: Ronette

Kwestie: 33.400 euro verduisterd

Waar: politierechter Haarlem

De Zitting

Ronette draagt gele All Stars en grote oorbellen in de rastakleuren rood, geel en groen. Zoals veel moeders met een Surinaamse achtergrond voedt ze haar drie, nog jonge, kinderen alleen op. Haar ex woont in Suriname. Ook financieel staat ze er grotendeels alleen voor, ze werkt drie dagen per week. Haar financiële situatie is niet zo erg dat ze naar de Voedselbank moet, vertelt ze aan de politierechter in Haarlem, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Deze vrouw, die elke maand de eindjes aan elkaar moest knopen, werd in 2017 penningmeester op de voetbalclub waar een van haar kinderen voetbalde. De rechter vraagt of ze daar op aan gestuurd had, maar dat ontkent de verdachte. Ze werd „gevraagd” vanwege haar „achtergrond”. Wat die is, wordt op de zitting niet duidelijk, haar advocaat zegt wel dat ze „ hoogopgeleid” is.

Het gaat mis. Ronette schrijft tussen september 2017 en juli 2018 veelvuldig bedragen van de club over naar de rekening van haar ex. Bij zo’n overschrijving vermeldt ze bijvoorbeeld: ‘KNVB’ – de voetbalbond. Haar ex maakte het over naar haar rekening, maar nam ook zelf bedragen op die hij spendeerde, onder meer in het casino.

In totaal verduistert Ronette op die manier 33.000 euro. Ze koopt er onder meer een auto van. Die gebruikt ze om haar kinderen te brengen en te halen. „Ik weet dat het een luxe is, maar het maakte mijn leven wel een stuk makkelijker”, zegt ze tegen de rechter.

Ze probeert in de jaarrekening te verdoezelen dat er geld verdwenen is, maar die is niet meer kloppend te krijgen. Als ze ermee wordt geconfronteerd, bekent ze direct. Aanvankelijk een lager bedrag, uiteindelijk het hele. Met de club komt ze een regeling overeen om het geld terug te betalen. Haar zoon moet ergens anders gaan voetballen. En dat is, zegt Ronette zelf, „niet uit te leggen”. Waarom deed u het, vraagt de rechter. Ronette: „Het leek een oplossing, je wordt door iets getriggerd en daarna ga je door.”

Opvallend is dat ze haar ex geheel uit de wind houdt. Ze wil niets verklaren over zijn rol. Ze zegt alleen: „Ik neem de verantwoordelijkheid, ik ben zwaar over de schreef gegaan.”

„Waarom maakte u het geld naar zijn rekening over?”, vraagt de rechter.

„Zodat het spoor niet direct naar mij zou leiden.”

„Maar uw ex heeft er ook van geprofiteerd”, probeert de rechter nog.

„Hij is er niet mee gekomen, ik heb het gedaan”, houdt de verdachte voet bij stuk.

Het Openbaar Ministerie zegt dat de ex „niet in het onderzoek is meegenomen”, onder meer omdat hij in Suriname woont.

Op het strafblad van de verdachte staat alleen een verkeersovertreding. De officier vindt het voor haar pleiten dat zij ruiterlijk heeft bekend. Maar zegt ook: „Zij zat niet aan de grond, ze wilde haar leven makkelijker maken. Ze heeft daarvoor geld van andere ouders naar zich toegetrokken, misschien mensen die net als zij werken en het toch niet breed hebben.” Ze neemt Ronette extra kwalijk dat er steeds opnieuw, gedurende een lange periode bedragen zijn overgeboekt. Ze had dus, bedoelt de officier, alle tijd om zich te bezinnen. Ze eist 160 uur dienstverlening, de helft voorwaardelijk.

Haar advocaat vindt dat Ronette een geheel voorwaardelijke straf moet krijgen. Ze heeft bekend en een deel terugbetaald. Daarnaast zal een strafblad haar zeker beperken in haar carrière, verwacht de advocaat. Ze is, wil hij maar zeggen, al gestraft. De officier merkt op dat terugbetalen „herstel is, geen straf”.

De verdachte wil geen gebruik maken van haar recht op een laatste woord, de tranen biggelen over haar wangen.

De politierechter zegt: „Het siert u dat u bekent, maar u hebt over een lange periode geld weggenomen voor uw eigen gewin.” Celstraf zou daarom „niet raar zijn”, zegt hij. Maar omdat ze ‘first offender’ is, spijt betuigt en de verantwoordelijkheid draagt voor drie jonge kinderen, vindt hij dat niet logisch. Hij legt honderd uur taakstraf op, waarvan vijftig voorwaardelijk.