Thuiskok

Vanzelfsprekend én én

Er klonk gejuich uit de woonkamer. Nu zorgt deze rubriek regelmatig voor frustratie bij mijn vriendin, als de diverse kookboeken die ik ervoor ontvang weer eens door het huis slingeren, maar van één culinaire zaak wordt ze net zo enthousiast als ik: Masterchef Australia. En nu lag het nieuwe kookboek van jurylid Matt Preston – u weet wel, die ene met die uitzinnige pakken en dandy sjaaltjes – op de eettafel.

Yummy, Easy, Quick heet het. Het boek verscheen in 2017 in het Engels, en is nu vertaald naar het Nederlands én het metrische systeem. Er staan 127 recepten in die volgens de cover ‘binnen 30 minuten klaar’ zijn.

Die claim behoeft een nuancering: al bij het allereerste recept voor karaage (Japanse gefrituurde kip) moeten de kippendijen een uur marineren. Met ‘binnen 30 minuten klaar’ wordt klaarblijkelijk verwezen naar de bereidingstijd; op zich niet erg, maar niet helemaal wat wordt beloofd.

Aan de andere kant toont het eerste recept dat Preston zijn prioriteiten op een rijtje heeft: het eerste hoofdstuk gaat over recepten met kippendijen, en dat is toch wel een van de allerlekkerste ingrediënten waarmee je kunt koken. Bij Masterchef Australia zijn ze daarnaast experts in het smakelijk portretteren van eten, dus de kleurrijke gerechten spatten van de pagina’s.

Je kunt je afvragen of een boek met ‘snelle en lekkere’ recepten van een oude man nog wel bestaansrecht heeft. Snel en lekker koken deed Jamie Oliver jaren geleden ook al, en tegenwoordig zijn de bestverkopende kookboeken van jonge vrouwen die gezond en vegetarisch koken.

Al bladerend zult u inderdaad heel veel vleesgerechten aantreffen. Maar vergist u zich niet: Naast ruim 100 pagina’s met recepten met vlees en vis, zijn er ook bijna 100 pagina’s met recepten met groenten en eieren in de hoofdrol. Minstens 46 gerechten zijn vegetarisch. Preston weet bovendien heel goed origineel te koken met groente. Het enige wat hij niet doet is er aandacht aan besteden. Dat is hoe het zou moeten zijn: niet of vegetarisch eten of vlees eten, maar vanzelfsprekend én én.

Het enige wat ik over dit boek kan opmerken, is dat het nogal lijkt op zijn voorganger, Matt Preston’s Kookboek. Heeft u die al, dan is dit exemplaar niet nodig. Bij mij thuis liggen ze allebei, maar ja, wij zijn dan ook fan.