2019

‘Ik dacht: als ik hier blijf, wil ik het naar mijn smaak inrichten’

Mirjam (27) en Sandra (23) Ploeg verloren hun ouders en broertje. Vader Alex Ploeg (58) is de enige passagier van wie nooit iets is teruggevonden. Mirjam is na de ramp in het huis van haar ouders gaan wonen, in Maarssen.

„Ik hou het huis niet vanwege de herinneringen, ik woon hier alleen maar omdat het zo uitkomt. Ik kwam erachter dat ik niet iets beters kon vinden. Toen dacht ik: als ik hier blijf, wil ik het wel naar mijn smaak inrichten.”

De twee zussen zijn rigoureus te werk gegaan, tien keer naar de vuilstort met een volle bestelbus. In de tuin stond een kantoorruimte van 15 vierkante meter waar hun vader gifkikkers hield. „Dat is nu een extra stuk tuin geworden. De kikkers hebben we aan een handelaar gegeven.”

Binnen is ook weinig hetzelfde gebleven. „Er staat één buffetkast van mijn ouders, voor de rest is alles anders.”

„We hebben per persoon één verhuisdoos met spullen bewaard. De favoriete jurk van mijn moeder, het jasje dat mijn vader altijd droeg, kindertekeningen van mijn broertje en judo-banden waar hij trots op was. En het horloge van mijn moeder, dat stond stil op de tijd van het ongeluk. Verder wat praktische dingen, de pannenset ga ik echt niet weggooien.”

„Het is nu vijf jaar; soms lijkt het eeuwen geleden, soms alsof het gisteren was. Het gaat goed met ons. We hebben allebei onze bachelor gehaald, Sandra psychologie en ik pedagogische wetenschappen. Ik wou dat ik mijn diploma aan mijn ouders kon laten zien, zij weten niet dat ik weer ben gaan studeren. Toen zij overleden, werkte ik nog in de horeca.

„Soms zijn er van die praktische dingen. Iemand zei laatst: ‘Je kozijn is aan het rotten’. Dat zijn dingen die je van je ouders leert, dat je af en toe je kozijnen moet lakken en onderhouden. Opvoeden houdt niet op als je uit huis bent, je leert een leven lang van je ouders. Maar ik moet het zelf uitvinden.”