‘Vooral jonge, hoogopgeleide vrouwen kopen onze kristallen’

Verdienen & Uitgeven Clint Hogestyn (40) uit Haarlem leidde een luxeleven in Frankrijk. Nu verkoopt hij ‘rustgevende’ kristallen. „Ik ben een typische gast die een life in the fast lane had.”

Foto Bob van der Vlist

IN

‘In Zuid-Frankrijk leefde ik het leven van een snelle jongen aan de Zuidas. Ik verkocht luxe villa’s aan de Côte d’Azur en had verschillende start-ups. Ik was omgeven door de financiële top, genoot van het leven, ging veel uit en deed stoute dingen. Per dag dronk ik vijf koffie en mijn ontbijt sloeg ik over. Eigenlijk was mijn lichaam oververhit, ik was gevoeliger voor impulsen.

„Op een dag kreeg ik een herseninfarct. Mijn linkerarm was verlamd en ik moest die opnieuw leren gebruiken. De precieze oorzaak is nooit achterhaald, maar blijkbaar zorgde ik niet goed voor mezelf. Voor mij was het een moment om te vertrekken en in Nederland opnieuw te beginnen. Sindsdien sport ik elke dag, ik eet gezonder en leef bewuster. Door mijn bijna-doodervaring wil ik alles uit het leven halen, je bent maar één keer op deze planeet.

„Op een feestje kwam ik mijn partner Hanneke tegen en samen zijn we een bedrijf begonnen. Wij helpen je om beter voor jezelf te zorgen. Tegenwoordig is iedereen overprikkeld door telefoons én bezig met persoonlijke ontwikkeling. Wij proberen tools uit de spiritualiteit toegankelijk te maken in de vorm van kristallen of aromatherapie.

„In Los Angeles zijn kristallen populair onder beroemdheden. Je kunt er mee mediteren of yoga mee doen. Anderen leggen ze in de vensterbank. Vooral jonge, hoogopgeleide vrouwen in de stad bestellen ze. Een frisse doelgroep, die snapt dat het niet bijdraagt aan je rust als je de hele dag op of achter je scherm zit. Ik zeg niet dat met een steen in één keer al je problemen zijn opgelost, het kan ook best een placebo-effect zijn. Maar je moet er voor openstaan.”

UIT

‘Qua geld komen we er samen net uit. We zoeken nog een investering om onze groei te realiseren. Als start-up ga je eerst door de zogenoemde ‘valley of death’ waarbij je verlies maakt. Daar zijn we net uit, we kunnen onszelf bedruipen.

„Ik geef op dit moment niet veel uit aan kleding of andere dingen. Het past niet binnen het budget en ik vind het minder interessant. Ik ben een typische gast die een life in the fast lane had, maar nu goed voor zichzelf zorgt en met het milieu bezig is. In de buurt hebben we een mooi meertje, daar gaan we dan met het gezin zwemmen, een ijsje eten en een rondje plastic verzamelen.

„Veel geld verdienen vind ik niet belangrijk, ik heb een bijna-doodervaring gehad. Dat opent zoveel in je hoofd. Geld? Het zal wel. Daardoor ben ik veel minder gestresst en kan ik alles relativeren. Ik geniet net zoveel van een kartonnetje wijn aan de kant van de haven als van een dure fles in een chique tent.”