Brieven

Kinderwens

Foto Getty Images

De verwijten over egoïsme en narcisme bij het artikel Het verlangen naar een kind is zo diepgeworteld (8/7) lijken mij zeer overtrokken. Een kinderwens is niet te vergelijken met een consumeerwens naar auto’s of een hond. Als iets duidelijk mag zijn, na alle natuurdocumentaires is het wel dat ‘het leven’ er wil zijn en alle soorten zo ver en zo diep gaan als nodig is om de soort te laten voortbestaan. Gelukkig hebben mensen ook een moreel kompas en sluit dat van de wensouders aan op die van de wetgeving: een kind krijgen moet nooit een verdienmodel gaan worden. Hoe het dan wel moet is niet uitgetekend. Ik kan me de oproep van deze wensouders wel voorstellen, zij vragen „professionele begeleiding bij het matchen van wensouders met draagmoeders en eiceldonoren”. Kan de zoektocht door bijvoorbeeld een stichting die zich hiervoor inzet worden vergemakkelijkt? Nu lijkt iedereen zelf telkens het wiel te moeten uitvinden binnen de mogelijkheden van de wet en komt daarbij kennelijk allerlei hobbels en obstakels tegen. Ik hoop dat de homo-emancipatie zich voortzet en ook deze kwestie zichzelf zal oplossen. Wel ben ook ik van mening dat het belang van het kind voorop dient te blijven staan, maar dat geldt in zijn algemeenheid en (dus) zeker niet alleen voor homostellen.