Recensie

Recensie Film

Een meegaand muisje: zo ken je Isabelle Huppert niet

Isabelle Huppert: La dentellière De dromerige, kwetsbare Béatrice, de doorbraakrol van Isabelle Huppert, is ongrijpbaar voor student François – en voor ons.

In ‘La dentellière’ is Huppert een dromerige, kwetsbare tiener.
In ‘La dentellière’ is Huppert een dromerige, kwetsbare tiener.
    • Coen van Zwol

Een nieuwkomer was de 24-jarige Isabelle Huppert in 1977 allang niet meer, maar kapster Béatrice – ‘Pomme’ – in La dentellière was toch een soort doorbraak: van belofte naar fenomeen. De filmpers had haar in Cannes graag de acteerprijs gegund; die won ze een jaar later alsnog.

La dentellière, vernoemd naar het schilderij De kantwerkster van Johannes Vermeer, gaat over een in zichzelf gekeerd muisje. Het is een hartverscheurende film met een totaal andere Huppert dan je dacht te kennen: kapster Béatrice is niet scherp, bruusk of verknipt, maar introvert, meegaand, kwetsbaar en dromerig.

Het verhaal lijkt simpel. Op strandvakantie begint student François (Yves Beneyton) een romance met de eenzame 19-jarige kapster: hij hoort zichzelf graag praten, zij ook. Terug in Parijs past de stille Béatrice slecht in zijn vriendenkring en snakt François al snel naar een upgrade. Kan ze geen opleiding volgen, wil ze soms haar hele leven oude dames knippen? Zijn irritatie groeit, Béatrice laat zich zonder protest dumpen en takelt daarna mentaal af.

Lees ook: Isabelle Huppert wordt geëerd met een retrospectief in Eye. Wat maakt haar zo goed?

Een martelaar voor de liefde, in een cultuurkloof getuimeld? Hypocriete bourgeoisie die de arbeidersklasse misbruikt? Je kan dat zo zien, maar Hupperts spel houdt alle opties open. François schaamt zich voor Béatrice en je begrijpt ook hem: haar woordloos staren maakt zijn studentenkamer wel heel klein. Maar: „wat jij niet begrijpt, verwerp je”, verwijt een vriendin hem. En dat is de crux: ook als kijker kan je alleen gissen naar Béatrice.

Is ze willoos en afhankelijk, een hol vat? Maar haar ogen suggereren allerlei gedachten en gevoelens die sneuvelen op weg naar haar lippen. Of dwaalde ze altijd al rond in een eigen wereld, had ze aan zichzelf genoeg, was haar liefde een gunst? Roept u maar: een fascinerende, ongrijpbare rol van Huppert.