Als je (bijna) niets kunt in de keuken

kookboek Niet roken, maar koken van longartsen Wanda de Kanter en Pauline Dekker

Niet roken, maar koken

Een halfbakken tosti was tot voor kort de signature dish van longarts Wanda de Kanter. Aan koken besteedde ze zo min mogelijk tijd, net als haar collega Pauline Dekker met wie ze de stichting Rookpreventie Jeugd bestiert. Vooral toen hun kinderen klein waren, kookten ze met pakjes en zakjes. Ze deden wedstrijdjes wie het snelst ‘iets’ op tafel had. De Kanter is recordhouder: in anderhalve minuut wist zij (met een Knorr-pakje) een lasagne in elkaar te draaien.

Niet de meest voor de hand liggende auteurs voor een kookboek dus. Toch ligt eind september hun boek Niet roken, maar koken in de winkel. Ze hadden wel behoefte aan „iets positiefs”, vertelt De Kanter telefonisch. In maart werden zij en Pauline Dekker uit de alliantie Nederland Rookvrij gezet, wegens een ‘te activistische houding’.

Op zoek naar nieuwe fondsen voor hun stichting overwogen de artsen diners te organiseren voor mogelijke geldschieters. Maar ja, echt gekookt hadden ze dus nooit. Ze vroegen familie en vrienden om succesrecepten. Maximaal vijf ingrediënten, exclusief peper en zout. Maximale bereidingstijd: een kwartier, exclusief kook- en oventijd.

De Kanter en Dekker namen een week vrij om de recepten uit te proberen en stelden er viergangendiners mee samen. Met hun beginnersfouten vulden ze een hoofdstuk. „Hadden we net het eigeel weggegooid, bleek dat nog nodig.” Uitgeverij Lemniscaat zag er wel iets in. Een kookboek voor mensen die weinig presteren in de keuken maar wel eens een diner willen geven. Hiernaast het favoriete recept van De Kanter, aangedragen door haar zoon Bram. Hij werkt – ondanks of dankzij de culinaire mishandeling uit zijn jeugd – als kok.