Thuiskok. Bungeejump

De eerste keer dat ik over de freakshake las, zo’n drie jaar geleden, werd ik bevangen door een soort suikerkoorts. De gigantische milkshakes uit Australië zien eruit als groteske suikerbouwwerken: grote glazen vol milkshake aangevuld met donuts, bergen slagroom, snoep, chocola en overlopende saus. Dagenlang kon ik nergens anders aan denken. Ik ging op zoek naar plekken dichtbij waar ze de freakshake hadden en kwam uit in Londen. Na vele artikelen en besprekingen koos ik voor Maxwell’s Bar & Grill waar ze een gezouten caramel-versie hebben met daar bovenop een gezouten carameldonut, spiesjes marshmallow en slagroom. Hun slagroom is dodelijk zo stevig en liet ik ongemoeid, maar de shake zelf was perfect: vol en romig met stukjes krokante gezouten caramel erin. Zálig.

Een andere favoriet is van het New Yorkse The Black Tap dat ook in Dubai en Singapore zit: daar koos ik voor de aarbeienshake met wolken roze en blauwe suikerspin, stokken kandijsuiker in roze en blauw, vederlichte slagroom en een grote lollie die ik als buit mee naar huis nam. Een soort Willy Wonka-land in mikshakevorm.

Drinken, snoepen, schrokken, je vingers aflikken. Wanneer de freakshake op tafel verschijnt, verdwijnt de beschaving.

Ik zag eens een Facebook-bekende met ontzetting reageren op de decadente shake. Ik moest daar vreselijk om lachen. Freakshakes zijn niet voor mensen die ernstig door het leven gaan of voor wie alles een reden moet hebben. Freakshakes zijn de bungeejump onder de zoetigheden, volstrekt overbodig, een aanslag op je gezondheid, maar godsamme wat zijn ze lekker.

In Nederland heb ik er flink wat geprobeerd, maar ze zijn tot nu toe tegengevallen. Een freakshake ziet er dan wel uit als een anarchistische middelvinger naar de gezondheidsindustrie, de basis, de milkshake, moet wel goed zijn. De compositie moet bovendien kloppen, je kunt niet zomaar van alles bij elkaar gooien. Dat laat Vicki Valsamis heel goed zien in haar boek Freakshakes met een boel fantastische creaties.

We gaan ze maken. Het is zomer, dus het mag. Laat die teugels vieren, waag u eens aan iets zo overdreven en zoet dat het glazuur van uw tanden spat. Voor wie dit hoofdschuddend leest: we gaan ook een vegan versie maken. Voor de drankliefhebbers bevat het boek ook freakshakes met een bite.