Recensie

Recensie Theater

De Warme Winkel maakt van De Drie Musketiers een burleske spektakelshow

Recensie In het openluchtheater van het Amsterdamse Bos speelt De Warme Winkel een hilarische versie van ‘De Drie Musketiers’. Topamusement voor een zomerse avond.

De Drie Musketiers in Het Bostheater
De Drie Musketiers in Het Bostheater Foto Sofie Knijff

‘Is dat nou die typische Musketiers-humor?’ vraagt D’Artagan aan Portos, als die een broek van een tegenstander naar beneden heeft getrokken en een klap op zijn blote kont heeft gegeven. Nou, dat is het zeker. Theatercollectief De Warme Winkel speelt in Het Bostheater in Amsterdam, waar het publiek traditiegetrouw toekijkt met wijn en stokbrood in de hand, een krankjoreme versie van het klassieke Franse ridderverhaal De Drie Musketiers.

Deze voorstelling zit tot de nok afgeladen met dwaze grappen, uitzinnige vondsten en kluchtig spel. Het begint met door acteurs gespeelde briesende paarden en wordt gevolgd door de musketiers die opkomen met zijn drieën op één motor, terwijl D’Artagnan, aspirant-musketier, op de brommer is. Het spelplezier spat ervan af bij deze absurdistische interpretatie van de roman van Alexandre Dumas, die volstrekt niet serieus wordt genomen.

Als plot resteert slechts dat D’Artagnan als boerenpummel naar de hoofdstad Parijs afreist om musketier te worden. Hij moet een groot avontuur aangaan om zich te bewijzen en dat dient zich aan door het vreemdgaan van de Franse koningin met een Engelse Lord. Samen met de drie musketiers moet hij de halsketting die zij hem gaf gaan terughalen in Engeland.

Dat leidt tot een bootovertocht tegen de storm in, overtuigend uitgevoerd met een forse windmachine, en tot wilde achtervolgingen in de huizenhoge stellage die dient als kasteel. Bizar is de inbreng van een groep kabouters, die voortdurend hun blote kont laten zien, als grootste tegenstanders van de musketiers.

Het tempo van de voorstelling ligt hoog, maar er wordt ook de tijd genomen voor enkele fraai uitgevoerde groepsscènes, zoals de degentraining van de ridders, die is gechoreografeerd als een dansles op discomuziek. Het geraas van overkomende vliegtuigen zorgt in dit openluchttheater, zoals gebruikelijk, ook voor de nodige pauzemomentjes.

Bij vlagen is deze Drie Musketiers zelfs spectaculair, zoals bij de ode aan Buster Keaton door Ward Weemhoff en bij een gevaarlijke stunt van Benjamin Moen in zijn rol van D’Artagnan. Niets is te gek in deze geoliede show, die met een botervette knipoog is gemaakt en tegelijk met grote toewijding groots is opgezet. De theaterwerkelijkheid wordt, in lijn met de recalcitrante principes van De Warme Winkel, nog een paar keer ludiek doorbroken. Het draagt bij aan een avondje topamusement vol zalige nonsens.