Grasspel van Kiki Bertens moet ‘drastisch’ veranderen, als ze ooit wil stunten op Wimbledon

Analyse | Wimbledon Kiki Bertens, die in de derde ronde van Wimbledon verloor, speelde haar beste grasseizoen ooit, maar tennis op de snelle, complexe ondergrond blijft een innerlijke strijd. „Ze hinkt op twee gedachten.”

Kiki Bertens verloor in de derde ronde van Wimbledon met 7-5 en 6-1 van de Tsjechische Barbora Strýcová.
Kiki Bertens verloor in de derde ronde van Wimbledon met 7-5 en 6-1 van de Tsjechische Barbora Strýcová. Foto Ben Stansall/AFP

Kiki Bertens, nummer vier van de wereld, verwoordde het zaterdag zo na de gevoelige nederlaag tegen Barbora Strýcová, in de derde ronde van Wimbledon: „Als ik niet goed speel, kan ik van iedereen verliezen. Zo simpel is het. En als ik goed speel, kan ik van iedereen winnen.”

Het duel tegen de Tsjechische was een van haar minste optredens in 2019, in een grasseizoen dat haar beste ooit is, met negen gewonnen partijen in drie toernooien. Maar tennis op de snelle, complexe ondergrond blijft een innerlijke strijd, ook na de goede serie in de afgelopen weken, met de finale in Rosmalen en de halve finale in Eastbourne.

Bertens, een gravelspecialist, is in „haar hart” een verdediger, zegt haar coach Raemon Sluiter. Die speelwijze heeft haar ver gebracht, een plek in de wereldtop. Maar op gras – waar de aanvaller doorgaans beloond wordt – moet ze de omschakeling maken naar een meer dwingend, agressief en offensief speltype. De tweede en derde bal aanpakken, zoals het in tennisjargon heet, en dan opkomen naar het net voor de volley of smash.

Reactief

Tegen veel speelsters komt Bertens op gras weg met meer reactief, verdedigend tennis. Ze is in staat veel terug te halen, speelt dropshotjes en sliceballen en ze kan met haar service veel vrije punten winnen. Maar als ze tegenstanders treft die zich thuis voelen op gras, wordt het lastig.

„De passiviteit loont ook, maar tot een bepaald niveau”, zegt Sluiter. Dat bleek nu tegen Strýcová en ook in de tweede ronde tegen Taylor Townsend, tegen wie ze ontsnapte. Bertens: „Dan moet ik schakelen en aanvallend spelen. Alleen, dat zit niet in mij.”

De dag voor de wedstrijd tegen Strýcová hadden ze in de training specifiek geoefend op het te volgen speelplan. Sluiter was in die trainingsopzet Strýcová en Bertens speelde vol op de aanval.

Maar in de wedstrijd kwam daar weinig van terug. „De omschakeling naar alleen maar aanvallen, dat blijft het moeilijkste voor haar, dat hebben we vandaag gezien”, zegt Sluiter. „Ze hinkt op twee gedachten.”

Die twijfel had haar in de greep, zaterdag op de knusse baan 3. Ritme ontbrak in haar slagen. En haar service – cruciaal op gras – was niet het wapen dat het op goede dagen kan zijn. De statistieken laten zien dat, als ze het deed, de aanval loonde: Bertens won 17 van de 24 netpunten, ofwel 71 procent.

Maar in een rommelig duel sloeg ze te veel onnodige fouten, 29 in totaal. Ze verloor met 7-5 en 6-1. In de eerste set miste ze op 4-4 liefst zes breakpoints, wat achteraf de doorbraak had kunnen vormen tegen de in de eerste set ook niet overtuigende Strýcová, 54ste van de wereld die vijf jaar terug nog de kwartfinale haalde op Wimbledon.

Constant

Bertens gaf een voorzichtige doorkijk hoe ze volgend jaar op gras wil gaan spelen. „Ik moet mij dan de vraag stellen: wil ik er echt vol voor gaan, volle bak aanvallend spelen, of afwachten en zien wat er gebeurt?”

Sluiter, retorisch: „Waar speel je voor in het grasseizoen? Speel je om redelijk wat wedstrijden te winnen, of wil je hier [op Wimbledon] nog een keer waanzinnig verrassen? Dan zullen er dingen drastisch moeten veranderen.”

Bertens is momenteel een van de meest constante spelers op de tour. Maar de conclusie is ook dat ze na de fraaie kwartfinale vorig jaar op Wimbledon, niet verder is gekomen dan de derde ronde op de vier daaropvolgende grand slams, de gezichtsbepalende toernooien.

Dat is onvoldoende, of althans te mager, voor een speler met de status die zij nu heeft. Ter nuance: daar zit ook Roland Garros 2019 tussen, waar ze door overmacht (buikgriep) moest opgeven.

„Ik heb een prima jaar tot nu toe, ik heb mijn hoogste ranking ooit”, zegt Bertens. „Klote dat het niet lukt op de grand slams, maar ik zoek daar niks achter.”

Coachmomenten

Op de toernooien op de WTA-tour is er de mogelijkheid voor speelsters om een coachmoment aan te vragen. Bertens maakt daar, net als anderen, veel gebruik van. Die ‘peptalks’ van Sluiter hebben regelmatig een positief effect. Maar op de grand slams zijn deze coachmomenten niet toegestaan.

Gevraagd naar of dit een factor is in haar mindere resultaten op de grand slams, zegt Bertens: „Ik hoor ‘Rae’ zijn stem natuurlijk gewoon in mijn hoofd. Ik ken hem zo goed, dat ik weet wat hij tegen mij op dat soort momenten wil zeggen. Ik weet dat hij zegt: sla door, kom in op elke korte slice, ga naar dat net, blijf er voor gaan. Maar ja, uiteindelijk moet je het zelf doen.”

Wel zegt ze dat het ontbreken van coachmomenten op de grand slams „misschien” van invloed is, „maar ik weet wel wat ik zelf moet doen”.

Sluiter zegt dat een coachmoment van hem tegen Strýcová „had geholpen”. In dat geval had hij erop aangedrongen de aanval te zoeken en veel druk uit te oefenen. „Dan had ze houvast gehad qua spelplan en dan was die tweede set niet zo uit elkaar gebrokkeld.”

Bertens gaat nu op vakantie naar Italië om zich op te laden voor het tweede deel van het seizoen. Haar eerstvolgende toernooi is op gravel, in de laatste week van juli in Palermo. Bertens zei zaterdag opgelucht te zijn dat het grasseizoen voorbij is.

Een goed grasseizoen, met een bitter einde.