Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Soms laat berichtgeving mij in verwarring achter. Dat is het geval bij het artikel Kodri in Indonesië is heel blij met westerse plastic verpakkingen (27/6). Ik zie een paar foto’s, waarin een paar mensen schijnbaar in een enorme berg plastic afval zitten te harken. De verhouding tussen de enorme berg afval en het gehark van een paar is totaal zoek. Kodri uit de kop schijnt een van de sorteerders te zijn. Ernaast staat een even onbegrijpelijke grafiek van de internationale afvalstroom. Een grafiek moet toch juist verduidelijken? Ik zie de enorme aantallen containers met plastic afval uit onze vuilnisbakken al naar de dorpen in Zuidoost-Azië gaan. Hoe verhoudt zich dit met de paar mensen die dit op de foto handmatig aan het sorteren zijn? En dan nog de tussenkop „Vijf containers teruggestuurd”. Dan ben ik het spoor helemaal bijster. Hoeveel containers zijn er dan wel geaccepteerd? En wat betekenen de vijf teruggestuurde containers op het grotere geheel? Stroomt de overige, laten we het laag inschatten, 99 procent gewoon de rivier in? Er wordt niets gezegd over recycling, hergebruik, de waardevolle dingen die van dit afval worden gemaakt, daarom recyclen we toch? Ik kan niet anders concluderen dat we met onze afvalscheiding elders in de wereld een enorme bende maken, die via onze oceanen en zeeën weer op ons eigen bordje terug komt. Klopt dat? Mijn verzoek, de zaak is zo verschrikkelijk ernstig, kunnen jullie hieraan een serie wijden die veel beter is onderbouwd?