Opinie

Waar kom je mee weg?

Column Claudia de Breij schrijft elke maand in Het Blad over hoe zij zich handhaaft in hedendaags Nederland.

Claudia de Breij

‘De Ark van Noach heeft waterschade door overvloedige regenval’, las ik in de krant. ‘De verzekering weigert de schade te vergoeden.’ Ik proestte mijn ochtendchampagne uit. Ik dacht dat dit nieuws niet mooier kon, maar toen stond er ook nog: ‘De ark is nagebouwd op ware grootte.’ OP WARE GROOTTE. Ik wiste mij de tranen uit de ogen en besloot de journalist in kwestie vandaag nog een zelfgemaakte eenhoorntaart te gaan brengen.

In Kentucky, zo vernam ik, is een themapark. Daar kun je de ark zien, en er leren dat Noach ook dinosaurussen aan boord had. Ik ben dol op sprookjes dus ik zat al klaar om te solliciteren, maar de eigenaar van het park blijkt zijn werknemers een verklaring te laten ondertekenen dat ze regelmatig ter kerke gaan (fair enough), de evolutieleer verwerpen (lastig) en tegen homoseksualiteit zijn (oeps). Ken Ham, zo heet de oprichter, heeft in het verleden natuurrampen uitgelegd als straffen Gods. Toen in 2017 zware orkanen Amerika hard troffen, schreef hij: ‘Een herinnering dat we in een zuchtende wereld leven, als gevolg van onze zonden tegen God.’

Nu zit hij er maar mooi mee. De verzekering wil niet over de brug komen. Sta je daar, met je ark, en je enkels in de blubber, en je straf Gods. Het gaat altijd weer om geld.

Dat zegt, een paar pagina’s verderop in het sportkatern, ook voetbalster Merel van Dongen. Zij voetbalt in het Nederlands elftal, en is openlijk homoseksueel. Niet omdat ze op de barricaden wil, maar omdat ze zichzelf wil zijn. In het vrouwenvoetbal is dat geen probleem, maar in het mannenvoetbal durft nog niemand. ‘Het is heel eng, want clubs zijn bang om fans te verliezen en als sporter raak je misschien persoonlijke sponsoren kwijt. Het draait altijd weer om geld. Ik vind dat elke morele waarde hoger in het vaandel zou moeten staan dan geld.’

Die laatste uitspraak werd de kop van het artikel. En gek genoeg, hoe langer ik ernaar kijk, hoe meer indruk het maakt. Want het lijkt alsof Van Dongen hier een gigantische open deur intrapt, maar de gedachte is volstrekt nieuw voor de directie van Shell (en de andere multinationals) die laatst aan de Tweede Kamer moesten komen uitleggen waarom ze geen winstbelasting betalen. ‘Jullie maken de wetten’, zeiden ze tegen het parlement. ‘Die maken het mogelijk ons eronder uit te draaien.’ Dus verzinnen ze constructies, logisch toch? Het gaat niet om wat moreel klopt, het gaat om waar je mee wegkomt. Dat geldt voor voetballers in de kast, dat geldt voor multinationals en dat geldt zelfs voor de verzekeraar van de Ark van Noach – hoewel dat laatste vooral bewijst dat God bestaat en dat ze een geweldig gevoel voor humor heeft.