Michael P. had niet zonder meer het plan iemand te doden

Hoger beroep Ook het Hof ziet bij het doden van Anne Faber door Michael P. geen voorbedachte rade. Opnieuw kreeg P. vrijdag 28 jaar cel en tbs opgelegd.

De advocaten van Michael P., Sander de Korte (l) en Niels Dorrestein, komen donderdag aan bij de rechtbank in Arnhem.
De advocaten van Michael P., Sander de Korte (l) en Niels Dorrestein, komen donderdag aan bij de rechtbank in Arnhem. Foto Remko de Waal/ANP

Het valt niet uit te sluiten dat Michael P. heeft gehandeld in een „gemoedsopwelling” toen hij Anne Faber bijna twee jaar geleden in een bos heeft verkracht, ontvoerd en gedood. Een „vooropgezet plan” bij het doden van de Utrechtse vrouw is niet te bewijzen.

P. had weliswaar kort voor het misdrijf zijn telefoon uitgezet bij het verlaten van de kliniek in Den Dolder waar hij woonde. Ook had hij een mes en tiewraps bij zich. Verder heeft hij wellicht zijn fietsende slachtoffer staan opwachten. En tenslotte zijn er getuigen die hebben verklaard dat P. moorddadige plannen had. En inderdaad, ook had P. zich kunnen beraden toen hij Anne Faber op een scooter meenam, en heeft hij na zijn daad sporen geprobeerd te wissen.

Toch is dit alles niet genoeg om P. te veroordelen voor moord, zo stelde het Gerechtshof Arnhem vrijdag in de uitspraak in hoger beroep. „Hij had niet zonder meer het plan om iemand te doden”, aldus het hof, dat daarmee de redenering van het Openbaar Ministerie afwijst. En dus kwam het hof tot vrijwel dezelfde uitspraak als de rechtbank in Utrecht vorig jaar; het veroordeelt P. opnieuw tot 28 jaar gevangenisstraf en tbs, en tot een schadevergoeding aan de nabestaanden.

Lees ook: In de kliniek was Michael P. een modelpatiënt

‘Gruwelijk en mensonterend’

Dat er geen sprake is van moord, maakt het misdrijf overigens niet minder gruwelijk, zo liet het hof duidelijk blijken. De voorzitter van het hof, Trudy Mintjes, veroordeelt het „buitensporige geweld” dat P. heeft gebruikt tijdens en na de verkrachting, en schetste wat Anne Faber in de laatste minuten van haar leven heeft moeten doormaken, zittend achterop de scooter waarmee P. haar een kwartier lang vervoerde, voordat hij haar doodde met messteken in de keel. „Ze moet in grote doodsangst hebben verkeerd.” Wat zij heeft moeten doormaken is „gruwelijk, angstaanjagend en mensonterend” geweest, aldus het hof. P. heeft bovendien „kil” en „berekenend” gehandeld door na de misdaad chloor te kopen om daarmee sporen op het lichaam te wissen en ook heeft hij bij Anne’s familie niet alleen „immens leed” veroorzaakt, maar hen in „onnoemelijke spanning” gehouden door pas twee weken na zijn daad te vertellen waar het lichaam te vinden zou zijn.

Lees ook: Hoe burgers en politie 13 dagen zochten naar Anne Faber

Stoornissen

P. hoorde het in de zittingszaal allemaal ogenschijnlijk onbewogen aan. Veel reden voor vermindering van de hoogte van de straf ziet het hof niet; weliswaar heeft de politie bij de aanhouding van P. fouten gemaakt, zoals het niet geven van de cautie (de mededeling aan een verdachte dat deze het recht heeft om te zwijgen), het dreigen met een hond en geweld met als gevolg een schouderbreuk, maar deze aanhouding heeft volgens het hof een „eerlijk proces” niet in de weg gestaan.

De enige factor die heeft geleid tot een vermindering van de maximale straf is dat de gruweldaad „in lichte mate” niet kan worden toegerekend; onderzoekers hebben eerder vastgesteld dat P. zowel lijdt aan een borderline persoonlijkheidsstoornis als aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis. Welke van de twee stoornissen mogelijk hebben bijgedragen aan het plegen van het misdrijf, valt volgens het hof niet goed uit te maken.