Junglesonnet

waarin de eikenprocessierups oprukt

In oude poëzie wordt er in gras gelegen, door een duister woud gezworven, gevreeën in de wei en onbedorven lyriek beleefd in ruisend struikgewas.

Daar moet je tegenwoordig dus enorm voor op je hoede zijn, voor die natuur. Processierupsen spuwen apenzuur. Er schuilt gevaar in elke levensvorm.

‘En dan: wat is natuur nog in dit land?’ schreef J.C. Bloem in argeloze tijden, toen musjes kwinkeleerden in een beuk.

Nu woekert wildernis in Nederland, vol dieren die je beter maar kunt mijden en echt gevaar, zoals de kans op jeuk.

3 juli 2019

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.