Hof veroordeelt Michael P. tot 28 jaar cel en tbs

Het gerechtshof in Arnhem acht P. schuldig aan het verkrachten, ontvoeren en doden van Anne Faber. Er was geen sprake van moord met voorbedachten rade.

De advocaten van Michael P., Sander de Korte (l) en Niels Dorrestein, komen donderdag aan bij de rechtbank in Arnhem.
De advocaten van Michael P., Sander de Korte (l) en Niels Dorrestein, komen donderdag aan bij de rechtbank in Arnhem. Foto Remko de Waal/ANP

Michael P. is vrijdag in hoger beroep veroordeeld tot 28 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor het verkrachten, ontvoeren en doden van Anne Faber. Het gerechtshof in Arnhem achtte anders dan het Openbaar Ministerie moord met voorbedachten rade niet bewezen. Veder werd P. wegens meerdere gedragsstoornissen gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar verklaard.

Vorig jaar juli werd P. door de rechtbank in Utrecht veroordeeld tot 28 jaar cel met tbs en dwangverpleging wegens ‘gekwalificeerde doodslag’, dat wil zeggen: zonder voorbedachten rade. P. had Anne Faber volgens de rechtbank gedood om een eerder misdrijf zoals verkrachting te verdoezelen. Het hof bevond P. eveneens schuldig aan doodslag.

De Utrechtse Anne Faber (25) verdween op 29 september 2017 tijdens een fietstocht. Hierna werd bijna twee weken naar haar gezocht. Na aanwijzingen van de verdachte werd het lichaam van de vrouw op 12 oktober in een bos in Zeewolde aangetroffen.

Het OM wilde P. in hoger beroep veroordeeld krijgen voor moord; P. zou „moorddadige plannen” hebben gehad, wat volgens het OM onder meer bleek uit het feit dat P. tiewraps en een mes bij zich droeg op de dag van Fabers dood.

Lees ook: In de kliniek was Michael P. een modelpatiënt

Toevallige botsing

P. ontkende echter in hoger beroep dat hij met een vooropgezet plan handelde. Zijn verklaring kwam erop neer dat hij in het bos met zijn scooter toevallig op de fietsende Faber botste. Daarna verkrachtte hij haar en dwong hij haar achterop zijn scooter mee te rijden naar een plek bij vliegbasis Soesterberg, waar hij haar naar eigen zeggen min of meer „impulsief” de keel doorsneed. Tegen het hof zei hij „oprechte spijt” te hebben. Volgens het OM waren er echter sterke aanwijzingen dat P. het slachtoffer bewust heeft opgewacht.

Op het moment van Fabers dood woonde P. in een forensische kliniek in Den Dolder. Hier bereidde hij zijn terugkeer in de maatschappij voor na een gevangenisstraf voor de verkrachting van twee meisjes in 2010.

De dood van Faber was aanleiding om onder meer het resocialisatietraject van P. tegen het licht te houden. Afgelopen maart publiceerde de Onderzoeksraad voor Veiligheid daarover een vernietigend rapport. „Bij de geleidelijke terugkeer van P. in de samenleving na zijn gevangenisstraf, is totaal niet gekeken of zijn hernieuwde vrijheden een gevaar zouden opleveren voor de omgeving.” De betrokken instanties hadden „een lange rij aan fouten gemaakt”, luidde de conclusie.