Kiki Bertens kruipt door het oog van de naald

Wimbledon Kiki Bertens was bij matchpoint tegen al op weg naar het net om haar tegenstander te feliciteren, maar won alsnog. „Alles wat we hier nog meepakken, is bonus.”

Kiki Bertens won met 3-6, 7-6 en 6-2 en plaatst zich voor de derde ronde.
Kiki Bertens won met 3-6, 7-6 en 6-2 en plaatst zich voor de derde ronde. Foto Tony O’Brien/Reuters

Het blijft de confrontatie met een ondergrond, gras, waarop Kiki Bertens zich nooit thuis zal voelen. Het kwam donderdagmiddag, op Wimbledon, wederom nadrukkelijk naar voren in een fraai duel op baan 18 tegen de Amerikaanse Taylor Townsend. Die kreeg een matchpoint, maar Bertens wist met „een beetje geluk” te ontsnappen, zoals ze het zelf omschreef.

Bertens, nummer vier van de wereld en vorig jaar kwartfinalist in Londen, won met 3-6, 7-6 en 6-2 en plaatst zich voor de derde ronde. Ze was na haar return, bij het matchpoint tegen op 6-5 in de tweede set, al onderweg om haar tegenstander te feliciteren, maar het dropshot van Townsend belandde in het net. „Ik dacht dat het klaar was”, zei Bertens.

Aantrekkelijk

Het was aantrekkelijk, spannend en een enkele keer meeslepend, met de verdediger Bertens (27) tegen de aanvaller Townsend (23). De zwaargebouwde maar prima bewegende Amerikaanse speelde klassiek serve and volley, met veel handige, slimme balletjes. Onder die constante, offensieve druk werd Bertens ontregeld en leek ze geen uitweg meer te kunnen vinden.

„Het is heel erg lastig voor mij om op gras met de snelheid van de bal, dan weer snel en dan weer traag, om daar een goed ritme in te krijgen”, zei Bertens. Het blijft voor haar zoeken naar de ideale formule op de ondergrond.

Ze heeft met haar service – ze staat tweede op de ace-ranglijst op de tour – een wapen in handen op het (snelle) gras en beschikt door haar vele partijen in het dubbelspel in het verleden ook over goede volleys.

Foto Tony O’Brien/Reuters

Maar het zit niet in de natuur van Bertens, gravelspecialist, om dwingend en agressief te spelen en zélf de punten te halen. Donderdag was ze in fases weer te passief en te reactief.

„Het is niet een knop die je omzet en dat je dat even doet”, zei ze zaterdag in de persconferentie voor het toernooi. „Iemand kan het honderdduizend keer zeggen, maar dat werkt niet. Je moet het uiteindelijk zelf doen. Dat gaat zeker steeds beter, maar op veel momenten ook nog totaal niet.”

Finale en halve finale

Ze kan steeds beter uit te voeten op de ondergrond: ze draait haar beste grasseizoen tot nu toe, met de finale in Rosmalen en de halve finale in Eastbourne en nu de derde ronde op Wimbledon. „Elke wedstrijd op gras groei ik nog steeds.”

Lees ook: Waar blijven de sponsors voor Kiki Bertens?

Maar in de finale van Rosmalen, waarin ze vijf matchpoints verspeelde, werd haar afwachtende houding haar fataal tegen Alison Riske. Ze wachtte op de fout van de tegenstander, deinsde terug en verloor uiteindelijk.

Bertens vindt het prettig om te groeien in wedstrijden, ritme te krijgen, zich vast te bijten – maar die tijd krijg je niet op gras. Bertens: „Je moet er elk punt bij zijn. Bewegen is nog iets lastigs voor mij op gras. Het is nog steeds heel erg zoeken, maar die balans begint er steeds iets beter in te komen.”

Bertens draaide de partij na het gemiste matchpoint van Townsend knap om en schreeuwde het uit bij het laatste punt. Tegenstander in de derde ronde, zaterdag: de Tsjechische Barbora Strycova, de nummer 54 van de wereld. Bertens: „Alles wat we hier nog meepakken, is bonus.”