Brieven

Brieven

Dank Frits, voor het gebruiken van een citaat uit mijn column over de vele ‘party happenings’ in Amsterdam (Feestgedruis in Amsterdam, 1/7). In aanvulling op de vraag wat we nu eigenlijk moeten willen met z’n allen, zou ik graag observeren dat Amsterdam langzaam lijkt af te glijden in een staat van bipolariteit. Wél op 19 juni een Amsterdams klimaatakkoord presenteren en een officiële erkenning van de klimaatcrisis uitroepen – als eerste gemeente van Nederland – om vervolgens amper een dag later, op 20 juni, vol trots koers zetten naar een buitensporig evenementenrijk 2020 waarbij naar verwachting alle records van CO2-uitstoot in de metropoolregio Amsterdam door het dak zullen schieten. Wat moet je als bewoner nou met zulke onverenigbare uitersten? Eén gemeenteraadslid liet zich ontvallen dat Amsterdam volgend jaar natúúrlijk ook het Eurovisie Songfestival moet hosten want: „Je zult als fan maar een week in Zwolle moeten zitten.” Afgezien van de onterechte sneer naar Zwolle is deze uitspraak net zo lullig voor alle Amsterdammers die momenteel hun kruipruimte uitgraven om er hun volwassen kinderen te kunnen laten wonen. In een ondergestroomd Amsterdam (2050? 2100? 2030?) zullen zij en hun kinderen wensen dat opa en oma zo vooruitziend waren geweest om in 2019 naar Zwolle te verhuizen.


columnist MUG Magazine