Recensie

Recensie Muziek

Nieuwe wereldster Lizzo nog één keer van dichtbij te zien in Paradiso Noord

Pop Popster Lizzo is een geweldige en veelzijdige vocalist en performer die afwisselend zingt, rapt, scat, grapt, gilt, scheldt en moed inspreekt. Ze staat met haar wervelende ode aan zelfliefde en diversiteit twee dagen in Paradiso Noord.

Lizzo tijdens de MTV Movie & TV Awards eerder deze maand.
Lizzo tijdens de MTV Movie & TV Awards eerder deze maand. Foto Valerie Macon / AFP
    • Saul van Stapele

Het is het soort boeking waar poppodia en concertbezoekers van dromen: twee, drie dagen nadat het Amerikaanse popfenomeen Lizzo een van de bejubelde blikvangers was op grote Europese popfestivals als Rock Werchter en Glastonbury, staat ze met haar kleurrijke en indrukwekkende show voor het eerst in Amsterdam – twee dagen lang voor zo’n kleine 550 man in de intieme concertzaal Paradiso Noord.

Lizzo is een ster. Een geweldige en veelzijdige vocalist en performer – eentje die afwisselend zingt, rapt, scat, grapt, gilt, scheldt en moed inspreekt. „We zijn in de kerk vandaag”, zegt ze. Haar kerk is beurtelings een eredienst voor positivisme, een nachtclub waarin gezopen en gedold wordt, een zweterige sportschool, een rapconcert en een soulshow, waarin ze zich op de borst klopt, liefdevol over haar lichaam aait, en lichtvoetig en overtuigend laveert tussen onder meer gospel, funk, rap, soul en disco.

Lees ook dit interview: Zangeres Lizzo: ‘Ik was bang voor de stormkracht die uit me zou komen’

Lizzo haalt vol pit uit in opener ‘Cuz I Love You’, citeert Aretha Franklin in ‘Worship’, en zingt zittend op een kruk en met drama haar nummer ‘Jerome’, over een voormalige geliefde die van haar een pak slaag zou krijgen „als hij nu in Amsterdam was.”

Het nummer krijgt een lang intro waarin Lizzo TLC-klassieker ‘No Scrubs’ citeert, en mensen in het publiek die gescheiden zijn hartelijk feliciteert omdat ze voor zichzelf hebben gekozen: „I congratulate you, bitch.” We moeten in de spiegel kijken en zeggen dat we van onszelf houden, adviseert ze in aanloop naar nummers als ‘Soulmate’ en ‘Good as Hell’ – we moeten het ook de persoon naast ons zeggen, en tegen haar.

Die lange intermezzo’s zijn wat overbodig – de avond is vanaf het moment dat dj Sophia Eris enthousiast meerapt, zingt en danst met de grote hits van vrouwelijke popsterren die haar en Lizzo inspireerden, een wervelende en sterke artistieke ode aan zelfverzekerdheid, zelfliefde, diversiteit en optimisme.

Met dramatisch expressieve danseressen die geen gelikte showchoreografie uitvoeren maar los-uit-de-pols power en plezier uitstralen, en zinderend om haar heen dartelen, rolschaatsen en twerken. En als vlammend middelpunt Lizzo zelf, de nieuwe wereldster, die we nog een keer van dichtbij mochten zien.