Brieven

Brieven NRC Handelsblad 3/7/2019

Vrouwenvoetbal

Het is niet eng

Waar zijn we zo bang voor, dat er geen man in mijn omgeving ook maar een greintje respect kan opbrengen voor de leeuwinnen?

Zijn we bang dat we niet meer ongegeneerd lam als een gieter met een leeuwenmasker op en een spuuglelijk t-shirt aan kunnen kotsen en pissen in eeuwenoude binnensteden? Wordt er aan onze mannelijke stoelpoten geknaagd? Krijgen we in de gaten dat Schwalbes niet meer bestaan? Dat een stevige tackle niet meer tot een overdreven jankpartij leidt? Dat vrouwen een hogere pijngrens hebben dan mannen, wel of niet omdat bevallen toch iets anders is dan een griepje? Als ik een avondje tv kijk zie ik strakke passes, goed getimede kopballen, een keeper die ballen uit de rechterbovenhoek plukt. Ik zie elf vrouwen die plezier beleven in hun sport en er vol voor gaan. Ja, wellicht zie ik ook wat krachtverschil en misschien wat gebrek aan snelheid, maar we hoeven hier toch niet het fysieke verschil uit te leggen tussen mannen en vrouwen? Nee het is simpel, hun haar zit beter dan dat van Pierre van Hooijdonk, en misschien worden zij wél wereldkampioen. Heren, ik blijf voorlopig kijken, het is niet eng. Het is damesvoetbal.

Limburg (1)

Kleine krabbelaars

Er moet er wel iets aan de hand zijn als de voorpagina twee dagen op rij gaat over de bestuurders van Limburg (De klusjesmannen van Limburg, 29/6). Maar ik blijf na lezing teleurgesteld achter. Ik bewonder de vasthoudendheid van Joep Dohmen om misstanden aan het licht te brengen, maar betwijfel of dit zoveel prominente aandacht verdient. Het gaat om een kleine 2 miljoen euro slecht te verantwoorden uitgaven over een periode van vier jaar en een ons-kent-ons cultuur. Niet fraai, maar stelt niets voor als we het vergelijken met de miljarden die bij reorganisaties (politie, belastingdienst, UWV, rechtspraak) en projecten (ICT, HSL) van de overheid verspild worden. Dat kan allemaal want zo ongeveer iedereen gaat vrijuit. Hoe integer is dat? Ook elders in het landsbestuur wordt niet op geld gekeken. Van het duurste Koninklijk Huis van Europa tot multinationals met toegang tot onze minister-president. Deze klusjesmannen zijn kleine krabbelaars (een term van Ruud Lubbers) die de pech hebben dat in hun provincie een zeer vasthoudend journalist actief is.

Limburg (2)

Op z’n Limburgs

Een knap staaltje onderzoek met verbijsterende uitkomst. Zou het geen aanbeveling verdienen de provincie Limburg los te koppelen van Nederland en onder te brengen bij een zuid- of oost-Europese staat waar deze manier van politiek bedrijven ook dagelijkse praktijk is?

Laatste wil

Geef dan een alternatief

Minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid (CDA) verbiedt de verkoop van het ‘witte poeder’ van de Coörporatie Laatste Wil aan particulieren (‘Zelfmoordpoeder’ niet meer te koop voor particulieren, 28/6). Mooi, als het inderdaad tot een onaangename dood leidt. Maar wat biedt hij mij en duizenden anderen als alternatief? Niets. Het begrip zelfbeschikkingsrecht kent hij niet; ik ben eigendom van de staat.

Praten over zelfdoding kan bij hulp- en preventielijn ‘Zelfmoord? Praat erover’. Telefoon 0900-0113 of 113.nl

Tijdloos leven

Gok de tijd, luidt de klok

In Tijd is eigenlijk ook maar gewoon een mening (26/6) noemt Warna Oosterbaan de derde eeuw voor Christus, toen in Rome zonnewijzers werden opgesteld. Over het leven zonder klok in latere tijd schreeft Darwin in The Voyage of the Beagle. Hij schrijft over zijn bezoek aan Castro, de voormalige hoofdstad van het eiland Chiloe (Chili), 30 november 1834. Hoewel de Spaanse invloed nog te zien was blijkt het een armoedig plaatsje met een paar honderd inwoners, waar zelfs een pond suiker of een mes niet te koop zijn. Een kerk is er wel. Darwin: „No individual possessed either a watch or a clock ; and an old man, who was supposed to have a good idea of time, was employed to strike the church bell by guess.