Recensie

Recensie Film

‘Perfect Cadeau’ is te houterig

Komedie ‘Perfect Cadeau’ werd ontwikkeld om te laten zien wat regisseur en (amateur)acteurs allemaal met de Meisner-acteertechniek kunnen. In deze film is dat niet genoeg.

Tom (Werner Koenen), Arend (Atefrans de Bruin), Sylvia (Miron Hageman) en Marcus (Ton Niessen) in ‘Perfect Cadeau’.
Tom (Werner Koenen), Arend (Atefrans de Bruin), Sylvia (Miron Hageman) en Marcus (Ton Niessen) in ‘Perfect Cadeau’.
    • Dana Linssen

Relaties zijn net als hollandaisesaus, vertrouwt een van de hoofdpersonen van Perfect Cadeau de camera toe. Alle ingrediënten moeten op de juiste temperatuur zijn. Je zou hetzelfde over film kunnen zeggen. In het geval van de grotendeels in eigen beheer gemaakte eerste lange film van Martijn Hullegie (1970) zijn ze waarschijnlijk allemaal net iets te koud: de boel klontert.

Het verhaal over drie broers die op de erfenis van hun doodzieke vader azen, en de vrouw van een van hen die op haar veertigste verjaardag plotsklaps zwanger blijkt van een onbekende vader, werd ontwikkeld om te laten zien wat regisseur en (amateur)acteurs allemaal met de Meisner-acteertechniek kunnen. Sanford Meisner was net zo’n acteervernieuwer als Lee Strasberg, bedenker van de ‘method’ (denk: alles tussen Marlon Brando en Robert De Niro). Bij Meisner ligt de nadruk op het ‘in het moment zijn’, op het reageren op de ander om elke situatie onverwacht te houden.

Perfect Cadeau is een interessant curiosum, waaraan voor acteerexperts veel te analyseren is. Voor argeloze bioscoopbezoekers is het te studieus en houterig (al kan dat de bedoeling zijn). Dat ligt waarschijnlijk ook aan de manier waarop de op z’n best droogkomische scènes de techniek ondersteunen (veel betweterige en repetitieve dialogen over eten en seks) en niet een verhaal waardoor je alles vergeet. Om te beginnen dat het acteren is wat de hoofdpersonen doen.