Recensie

Recensie Film

Net zo goed als een Scandinavische jeugdfilm

Jeugdfilm ‘Mijn bijzonder rare week met Tess’ gaat over thema’s als sterfelijkheid en ontbrekende vaders. De wat zwaardere onderwerpen worden met veel relativerende humor gebracht.

Sam (Sonny van Utteren) en Tess (Josephine Arendsen) in ‘Mijn bijzonder rare week met Tess’.
Sam (Sonny van Utteren) en Tess (Josephine Arendsen) in ‘Mijn bijzonder rare week met Tess’.

Tijdens zijn vakantie op Terschelling is de tienjarige Sam erg bezig met sterfelijkheid. Zo vraagt hij zich af of de laatste dinosauriër geweten heeft dát hij de laatste was maar worstelt hij ook met existentiële kwesties als de onvermijdelijke dood van zijn vader, moeder en broer. Omdat Sam de jongste van zijn gezin is, eindigt hij ooit moederziel alleen. Om zich daarop voor te bereiden besluit hij tot ‘alleenheidstraining’. Eerst bescheiden met een uur per dag, daarna steeds langer. Tussen de eenzame uren door ontmoet hij de elfjarige Tess, een bijzonder meisje. Het eerste wat zij Sam vraagt is of hij met haar de salsa wil oefenen. De alleenstaande moeder van Tess baat een vakantiehuisje uit en Tess toont zich bijzonder geïnteresseerd in de Duitse vakantieganger Hugo en diens vriendin. Hoe zit dat?

De debuutfilm van Steven Wouterlood, Mijn bijzonder rare week met Tess, is gebaseerd op het gelijknamige boek van Anna Woltz, wier jeugdroman Gips afgelopen Kerst als tv-serie te zien was. Woltz lijkt Carry Slee te hebben verdrongen als leverancier van materiaal voor familiefilms. Haar bekroonde boeken kennen lichtvoetige momenten maar zitten ook vol emotionele diepgang. Daarbij worden aanstekelijke avonturen afgewisseld met introspectieve levensvragen. Net als eerder de sterke tv-serie Gips levert dat nu met Mijn bijzonder rare week met Tess een uitstekende film op.

De eigengereidheid van Tess is goed getroffen, zonder overdreven te worden. Het tegendraadse meisje en haar even eigenwijze, feministische moeder redden zich ook wel zonder vader/man, zoveel is duidelijk. Toch knaagt er iets bij Tess, mist zij niet iets? De wat zwaardere thematiek over sterfelijkheid en afwezige vaders wordt door Woltz en Wouterlood met veel relativerende humor gebracht.

Een paar details overtuigen ietsje minder, zoals de wat bleke schets van Sams moeder. Maar al met al is dit een film die zich kan meten met de beste Scandinavische jeugdfilms.