Recensie

Recensie Film

Het dubbelleven van een vader

Coming-of-age De hoofdpersonen in ‘Retablo’ zijn net als de draagbare altaartjes martelaars en heiligen. Hun verhalen hebben een grotere morele boodschap.

Segundo (Junior Bejar Roca) en zijn vader maken en verkopen draagbare altaartjes in ‘Retablo’.
Segundo (Junior Bejar Roca) en zijn vader maken en verkopen draagbare altaartjes in ‘Retablo’.

Heel veel shots in Retablo zien er zelf uit als van die karakteristieke Peruviaanse draagbare altaartjes. Binnen het filmkader is er vaak nog een ander kader: een deur, een raam, een grot, alsof de hoofdpersonen in de debuutfilm van Alvaro Delgado Aparicio zelf ook martelaars en heiligen zijn, en hun verhalen een grotere morele boodschap hebben. Maar de film zelf is bescheiden, ondanks grote en voor de hand liggende thema’s als schuld en boete, traditie en verandering. De beeldtaal is door die kijkdoosesthetiek indrukwekkend.

De gebeurtenissen ontrollen zich vervolgens met het rustgevende ritme van dag en nacht. De veertienjarige Segundo is bij zijn vader in de leer als retablomaker, de ene dag leert hij uit aardappelklei levensechte figuurtjes kneden, de andere ondernemen ze een lange tocht vanuit hun huis hoog boven in de Andes naar het dichtstbijzijnde stadje om de in beschilderde fruitkistjes verstopte tableaus te verkopen. Segundo komt erachter dat zijn vader een dubbelleven heeft: onderweg knoopt hij relaties met mannen aan. In hun traditionele Quechua-gemeenschap een groot taboe.

Net zoals katholieke priesters de retablo vaak als een soort poppenkasten gebruikten om bijbelse verhalen inzichtelijk te maken, is er ook een hele traditie van schaduw-retablo’s en het mag geen verrassing zijn dat Segundo de waarheid over zijn vader pas echt leert begrijpen als hij die heeft ontdekt. De jonge acteur Junior Bejar Roca heeft niet een heel scala aan gezichtsuitdrukkingen wat zijn spel soms wat primitief maakt. Dan hebben de poppetjes meer te vertellen.