Opinie

    • Frits Abrahams

Feestgedruis in Amsterdam

Frits Abrahams

Over de Prinsengracht naderde een grote, stampende motorsloep met ongeveer vijftig zittende toeristen, die toegesproken werden door de stuurman annex reisgids. Bij elke brug onderbrak hij zijn betoog om een groot bord met de vermelding 16 euro omhoog te houden. Dat was bedoeld voor passerende toeristen die ook trek hadden in zo’n tochtje.

Getroffen door de voortvarende (hier hét woord, al zeg ik het zelf) ondernemersgeest van de betrokkene, staarde ik de boot na. Zulke kleinere rondvaartboten zie je in Amsterdam steeds vaker. Wie kan het de ondernemer kwalijk nemen dat hij er een vergunning voor krijgt? Zo’n 800 euro vangen met één boottochtje – mooi meegenomen toch?

Alleen overvalt me op zulke momenten wel de vraag naar de noodzaak van deze vergunningen. Is het niet druk genoeg op het Amsterdamse water? Ik had net in Amsterdam, een krantje van de gemeente, gelezen dat de lucht schoner moet omdat Amsterdammers gemiddeld 13 maanden korter leven door de vieze lucht. „De gemeente wil er alles aan doen om deze situatie te verbeteren.” Dank, gemeente! Maar kijk ook eens wat kritischer naar vergunningen voor al die vervuilende boten.

Nog andere tips? Amsterdam heeft in West een aardig park, een van de aardigste van de stad: het Westerpark. Zeer geschikt om er een zonnige middag door te brengen met de familie. Maar delen van het achterliggende terrein worden voortdurend geëxploiteerd door commerciële partijen voor feest & festival. Teresa van Twuijver, een columnist in MUG Magazine, beschreef plastisch de gevolgen: „Volgens ‘maps’ woon ik er 900 meter vandaan en al sinds maart heb ik te dealen met overgewaaid lawaai, low frequency transbeats, braadluchten, gangwars (ja, inclusief mobiele eenheid) en zwerfvuil in de geveltuinen (…). Om nog maar te zwijgen over de zwalkende mensenmassa’s die zich vanaf de tramhalte ellebogend een weg moeten banen naar de ingang van het park.”

Ik zag ze voor me, die mensenmassa’s, en moest denken aan de weldadige rust die het Westerpark op doordeweekse dagen, buiten het seizoen kan uitstralen, als je geluk hebt.

Het Westerpark dreigt aan zijn aantrekkingskracht ten onder te gaan, maar is het daarmee niet een metafoor voor heel Amsterdam? Ik zag onlangs in Het Parool een opgave van alle evenementen die voor volgend jaar in zomers Amsterdam gepland zijn.

In mei de Formule 1-races in Zandvoort waarvoor veel fans in Amsterdam zullen overnachten; in juni 4 wedstrijden voor het EK Voetbal, waarvoor de UEFA 1 miljoen bezoekers in Amsterdam verwacht; in augustus Sail, dat 5 jaar geleden meer dan 2 miljoen bezoekers trok; mogelijk komt ook het Eurovisiesongfestival naar Amsterdam. Deze evenementen komen bij de reguliere festivals en concerten, de Gay Pride en misschien een volgende huldiging van Ajax.

„Amsterdam is een stad die veel aankan”, reageerde burgemeester Halsema in Het Parool. Voor mij is de vraag prangender waaróm Amsterdam dit allemaal zou willen aankunnen. Wie wordt er beter van? Ja, die voortvarende man van de rondvaartboot – en een legertje andere ondernemers. Maar verder? Vermoedelijk zullen we na die zomer nóg weer wat korter leven in Amsterdam, maar sommige pessimisten zullen dit juist als een voordeel zien.