‘Ik ben voor openheid over salaris’

Verdienen & Uitgeven Communicatiemedewerker en dj Sophia Seawell (26) leert nachtclubs hoe om te gaan met grensoverschrijdend gedrag. „In je sociale kring kan het lijken of iedereen dezelfde middelen heeft.”

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Over flirten hoor je vaak: ‘meisjes plagen kusjes vragen’. Van jongs af aan leren vrouwen dat grenzen overschrijden onderdeel is van het ritueel en ze vooral niet kwaad moeten reageren als dit gebeurt. Ik merk dit vaak tijdens uitgaan: dan zit er opeens een hand in mijn krulhaar of gaan mannen tegen je aan dansen zonder toestemming te vragen.

„Vanuit mijn achtergrond in gender studies kijk ik met een feministische bril naar het nachtleven, waar ik veel te vinden ben. Dan stond ik achter de bar van club Trouw glazen te spoelen en had ik met een collega lange gesprekken over ongelijkheid in de scene. Waarom zijn er bijvoorbeeld zo weinig vrouwelijke dj’s? Ik ben uiteindelijk zelf maar gaan draaien.

„De mythe is dat in het nachtleven iedereen in vrijheid en harmonie samenkomt. Dat is niet altijd zo: van queer kennissen hoor ik dat ze wel eens opmerkingen naar hun hoofd krijgen als ze met hun vriendin zoenen. Het idee is dat je in het nachtleven als vrouw akkoord gaat met het betreden van een mannenwereld, en dus vervelend gedrag voor lief moet nemen.

„Ik zit bij een collectief dat workshops geeft aan clubs over hoe je omgaat met grensoverschrijdend gedrag. Als je iets vervelends meemaakt, is het belangrijk dat je bij het personeel terecht kan en zij weten hoe ze daarmee het beste kunnen omgaan. Naast het draaien en de workshops werk ik vier dagen per week als communicatiemedewerker bij Mama Cash, een feministisch fonds.”

UIT

‘Als ik met vrienden uitga, denk ik: dit is niet het moment om zuinig te zijn. Ik geniet van goed eten en drinken. Mijn vriend woont in Berlijn en als we elkaar opzoeken, voelt dat als vakantie, waardoor we onbedoeld veel uitgeven. Dat proberen we te veranderen. Sinds een jaar hou ik mijn uitgaven bij in een spreadsheet en probeer me aan budgetten te houden.

„Economische zaken bepalen zoveel dingen in ons leven, maar we doen of het niet zo is. We praten niet over geld. In je sociale kring kan het lijken of iedereen dezelfde middelen heeft, maar dat is niet zo. Als je niet weet dat een vriend fulltime onbetaald stage kan lopen omdat zijn ouders de huur betalen, denk je: ‘Oh shit, ik moet dat ook.’ Ik ben voor openheid over salaris. Ik vroeg iemand met een gelijke communicatiefunctie wat zij verdiende. Dat voelde onbeschoft, maar het is belangrijk om te weten of je genoeg betaald krijgt.

„Ik heb nog 24.500 euro studieschuld van mijn studie aan een Amerikaanse topuniversiteit. Het was een beslissing die ik nam toen ik 18 was en dan is de afbetaling nog een heel abstract iets. Toch vind ik het moeilijk om er spijt van te hebben. Ik wilde mijn Amerikaanse wortels onderzoeken en had anders ook nooit het feminisme ontdekt.”