Opinie

Tanktops en badslippers

Mirjam de Winter

Ik heb geen dochters en weet niet zo goed wat ik ervan zou vinden als ze in van die geile hotpants en tanktops de straat op zouden gaan. Als ik me niet zo zou schamen voor mijn putten, vlekken en vetrollen, zou ik met deze temperaturen ook wel halfnaakt de straat op willen. Maar dat durfde ik al niet toen ik nog wel jong, slank en rete-strak was, omdat ik in de spiegel een heel ander lijf zag dan ik in werkelijkheid had. Doodzonde eigenlijk, maar dat besefte ik pas veel later, toen het al te laat was.

Om die reden was ik in eerste instantie verontwaardigd over de kledingvoorschriften die afgelopen week werden rondgestuurd door het Thorbecke-vmbo in Rotterdam-Alexander. Ik kreeg de mail via een collega, die als ouder benieuwd was naar mijn mening. Het ging om een hele waslijst aan voorschriften (voor meisjes vooral) die samen met het tropenrooster naar leerlingen en ouders was gestuurd: „Rokken met redelijke lengte. Een normale korte broek, geen hoogopgesneden modellen. Geen tanktop (shirt met spaghettibandjes), maar een shirt dat voor- en achterzijde helemaal bedekt en ook de schouders afdekt.”

Waar bemoeien ze zich mee?, was mijn eerste reactie. Want als die meisjes de schaamte niet voelen die ik op hun leeftijd wél had, is dat een zegen en moet je ze vooral laten aantrekken wat ze willen, en al helemaal bij tropische temperaturen. We kregen er thuis een stevige discussie over, ook met onze 16-jarige zoon. Op zijn school gelden geen kledingvoorschriften, maar hij kon zich er best iets bij voorstellen. Halfblote borsten of billen in de klas leiden af en bovendien zouden jongens wel eens een heel verkeerde indruk van zo’n meisje kunnen krijgen. „Nou en?!”, beet ik hem toe, „dat is dan toch hún probleem?!”

Zijn vader gooide het op „normaal fatsoen”. Een school is een ‘formele’ instelling waar je je fatsoenlijk gedraagt en dus ook decent kleedt, vindt hij. Dus geen petten, geen hoodies en dús ook geen tanktops. Een slechte vergelijking, vind ik, want het dragen van een cap of capuchon in de klas is ronduit onbeschoft, maar zoiets kun je toch niet vinden van het dragen van een hempje met spaghetti-bandjes op een tropische dag? Zijn we nu echt zó preuts geworden?

We kwamen er niet uit met elkaar, dus ik heb er de wet eens op nageslagen. In hoeverre mag een school eisen stellen aan de kleding van leerlingen en bepalen of een kledingstuk ongepast of aanstootgevend is? Scholen mogen op dit gebied zelf regels bedenken, las ik op het internet, zolang er niet gediscrimineerd wordt op geloof, afkomst, geaardheid of geslacht. Maar hoe zit het dan met voorschriften voor jongens op het Thorbecke? Ook die bleken er te zijn, maar dan een stuk eenvoudiger: geen herenhemd met blote schouders en geen badslippers, that’s it. „Geen badslippers?”, vroeg mijn zoon verbaasd (want daar lopen ze tegenwoordig allemaal op rond). „Maar waarom mogen teenslippers dan weer wel?”

Wij snapten er ook niks meer van en vroegen ons af hoe de discussie binnen de schoolleiding zou zijn verlopen bij het vaststellen van deze kledingvoorschriften. Was het er een tussen mannen en vrouwen geweest, waarbij de vrouwen de badslipper gebruikten als wisselgeld voor de tanktop? De kledingvoorschriften van het Thorbecke lijken vooral te zijn ingegeven door persoonlijke smaak, cultuur- en/of generatieverschillen en ouderwetse fatsoensnormen. Een ingewikkelde kwestie dus, waar de schoolleiding zich wat mij betreft beter niet mee kan bemoeien. Tenzij het om die ordinaire en foeilelijke badslippers gaat, want die zouden sowieso verboden moeten worden.

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.