‘Ik wil Nederland aan mijn kinderen kunnen uitleggen’

Mediavreters In deze rubriek vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken. Dit keer Akram Ghasem (40), verslingerd aan de podcast ‘Zeg het in het Nederlands’.

Akram Ghasem (40) kwam tweeënhalf jaar geleden naar Nederland. Ze leerde razendsnel de taal door zo veel mogelijk boeken te lezen. Soms zoekt ze nog naar woorden en gaat het niet altijd even snel, maar haar woordenschat is indrukwekkend. Ze heeft een man en twee kinderen van 14 en 12 jaar. „We willen ze hier een beter leven geven. In Iran kun je nog op zo’n hoog niveau gestudeerd hebben, zonder de juiste contacten ben je nergens. Ik voelde me hier meteen welkom. De mensen zijn vriendelijk. Veel vrijwilligers die je echt helpen. Zo zit ik nu in Almere bij een leesclub. Bij de begeleidster kan ik met al mijn vragen terecht.

„Ik wil zo snel mogelijk veel leren over dit land, de cultuur, de mensen en de regels. De podcast Zeg het in het Nederlands helpt me daarbij. Die gaat over Kerst, Pasen en de Rotterdamse haven. De cultuur is hier zo anders. Alleen al dat je hier wiet kan kopen, kon ik eerst niet geloven.

„In de leesclub doen we meer dan alleen lezen. We bespreken ook wat ons die week opviel in het nieuws, hier en in ons vorige land. Ik leerde er bijvoorbeeld over homoseksualiteit. Daar las ik over in de krant. Ik begreep het niet, twee mensen van het gelijke geslacht die trouwen. Het stond ver van me af. In Iran is het verboden. De begeleidster legde het me uit. We zijn allemaal mensen en die kunnen van elkaar gaan houden. Nu begrijp ik het beter en kijk ik er respectvol naar. Ik heb niet langer een oordeel.

„Ik moet het leven hier wel leren kennen, want ik wil het aan mijn kinderen uitleggen. Zij moeten zich goed voelen. Ik las altijd veel boeken in Farsi, nu alleen nog maar Nederlands. Bij de leesclub romans, daarbuiten veel informatieve boeken. Over de regels en waar je boetes voor krijgt bijvoorbeeld. Dat leg ik mijn kinderen dan uit. In Iran is alles qua regels veel losser. Maar de cultuur is geslotener, die is hier meer open. Er zijn dus alleen meer regels.

In Nederlandse boeken is er veel aandacht voor gevoel. Ik lees zo’n boek niet alleen, ik lééf het

„In Nederlandse boeken is er overigens wel veel aandacht voor gevoel. Ik lees het niet alleen, ik lééf het. Het meisje in de trein vond ik geweldig. Baantjer ook. Ik duik er helemaal in. Zo spannend. Ik leer ook van de andere mensen in mijn leesclub. Zij komen uit landen waar de islam vrijer is. Dat is in Iran anders. Ik zie nu: als je de Koran goed leest, staat er dat je zelf een keuze hebt. Bijvoorbeeld als het gaat om jezelf bedekken als vrouw. Je kunt dat zelf bepalen.

„In Nederland kijk ik het NOS journaal, maar ook Het Klokhuis en het Jeugdjournaal. Ik leer ook daar weer veel van. Zo kan ik wat hier gebeurt goed meekrijgen. Nieuws uit Iran staat veel op sociale media. Bepaalde mensen mogen zich in Iran niet meer uiten over politiek of maatschappij. Facebook gaat er sowieso via een VPN (waarmee je anoniemer kunt internetten), want eigenlijk kan het niet door het filter. Die mensen schrijven op sociale media nog wel over de situatie en wat ze bezighoudt. Ze doen dat met grapjes, cartoons en heel omfloerst, zonder de kwestie te benoemen. Iraanse mensen zijn daarin hartstikke slim.”