Recensie

Recensie Muziek

Bill Callahan zoekt z’n weg tussen duister en hoop

Nu Lou Reed en Leonard Cohen er niet meer zijn is Bill Callahan hun gedoodverfde opvolger. Met zijn gortdroge en diepdonkere bariton bezingt Callahan een gedroomd Amerika waar idealen binnen handbereik liggen als er maar genoeg benzine in de tank zit. Sinds zijn beginjaren met Smog is Callahans stem almaar rijper geworden, in muziek die op zijn achtste soloalbum Shepherd in a Sheepskin Vest niet meer zo nadrukkelijk lo fi klinkt. Echte en gedroomde personages als de kleermaker van De Hulk en de jonge Icarus ontmoeten elkaar in songs die traag hun weg zoeken door een weids landschap dat soms duister, dan weer hoopvol oogt.

Callahan schetst zijn afscheid van het outsidersbestaan met poëtische verwondering en sardonische humor. Om de hoek wacht altijd de eenzame wolf die elke idylle aan stukken kan scheuren.

Live: 7/10, TivoliVredenburg, Utrecht