Anarchie, gillende meisjes en surrealisme in Beatles-films

Muziekfilms The Beatles zijn veel gefilmd. Wat zijn daarvan de hoogtepunten?

Still uit ‘Help!’
Still uit ‘Help!’

Begin dit jaar werd bekend dat Lord of the Rings-regisseur Peter Jackson een nieuwe documentaire gaat maken over The Beatles. Hij krijgt de beschikking over 55 uur aan niet gebruikt beeldmateriaal dat werd gedraaid voor de film Let It Be (1970). Die film toont The Beatles aan het werk in de opnamestudio en documenteert de toenemende spanning tussen de bandleden die in 1970 allemaal aan hun eigen soloprojecten werkten, waarna The Beatles eind dat jaar voorgoed uit elkaar gingen.

Tijdens hun bestaan werkten The Beatles mee aan vijf films. Let It Be is daarvan de enige documentaire. De eerste en beste Beatles-film stamt uit 1964. In de mockumentary A Hard Day’s Night reist het viertal vanuit Liverpool naar een tv-studio in Londen. Die dunne plot is vooral aanleiding voor veel filmgrapjes, lichte anarchie en gillende meisjes. Een jaar later is het in kleur gefilmde en op exotische locaties opgenomen Help! nog speelser, met grappen en grollen die grenzen aan meligheid. De gelijknamige albums waren een groot succes.

Lees ook de recensie van de nieuwe Beatles-film van Danny Boyle: Romantiek in een wereld zonder The Beatles

Het voor televisie gemaakte Magical Mystery Tour werd eind 1967 kritisch ontvangen, al levert de film een surrealistische videoclip op voor ‘I Am the Walrus’. Voor de psychedelische animatiefilm Yellow Submarine (1968) schreven The Beatles vier songs, maar de band heeft verder weinig met die film te maken. Op de slotscène na komen ze er alleen in voor als getekende personages.

Naast de officiële films bestaan er uren aan documentairemateriaal over de Fab Four. Een concert in Shea Stadium in New York kwam in opgepoetste vorm terecht in de recente documentaire Eight Days a Week van Ron Howard. Zijn film gaat vooral over het waanzinnige succes van de vier Liverpudlians.