Recensie

Recensie Muziek

Gruwel, moord en veel bloed in Verdi’s Macbeth

Opera Indrukwekkend kaal en nihilistisch is de nieuwe Macbeth van Opera Vlaanderen. Gelukkig klinkt de muziek warmbloedig.

Foto Annemie-Augustijns
    • Joep Stapel

Het gaat van kwaad tot erger, smeriger, verraderlijker en gruwelijker in Verdi’s Macbeth, en regisseur Michael Thalheimer doet geen enkele poging het leed te verzachten. De nieuwe productie van Opera Vlaanderen, die vrijdag in Antwerpen in première ging, is een indrukwekkende cumulatie van gruwel, moord en bloed, veel bloed, in een visueel onveranderlijk decor. Er verandert namelijk niets, lijken de makers te willen zeggen, het wordt nooit beter, nooit schoon, er is alleen deze heilloze spiraal van geweld zonder einde.

De slotsequentie was veelzeggend: Malcolm wordt tot koning gekroond, maar Macbeth-doder Macduff kijkt al wrokkig en hebberig toe. Dan verschijnt nóg een pretendent, het zoontje van Banco, die zichzelf een kroon opzet, waarna het bloed als in een horrorfilm uit zijn mond gutst.

Het strijdtoneel waar alle scènes zich afspelen is een podiumvullende metallic-grauwe kuip. Langs de steile wanden is het moeilijk ontsnappen. Uit het niets boven de rand verschijnt het koor van heksen met lichtgevende witte pruiken, Macbeths hellegang faciliterend met hun profetieën. Een sterke ingreep is de continue aanwezigheid van een heks op de achtergrond: Macbeth en Lady Macbeth zijn marionetten in een demonisch entertainment. Hun machtswellust, wanhoop en angst strijden voortdurend om voorrang.

De trailer van ‘Macbeth’.

Zo kaal en nihilistisch als de enscenering is, zo warmbloedig leidde dirigent Paolo Carignani orkest en koor van Opera Vlaanderen. Carignani zorgde voor veel reliëf en begeleidde de uitstekende cast steeds subtiel en invoelend. Bariton Craig Colclough (in Antwerpen eerder al een prachtige Falstaff) schitterde in de titelrol, die hij kleurrijk en veelkantig neerzette. Mezzo Marina Prudenskaya maakte van Lady Macbeth met verrukkelijke laagte en passend onbesuisde uithalen een fascinerende femme fatale. Vocaal en fysiek imposant was bas Tareq Nazmi als Banco.