Sonnet van onvermogen

waarin Noa Pothoven wordt herdacht

Soms glipt er door de mazen van ons maakbaar geacht geluk en net van diagnoses en therapietrajecten voor psychoses een meisjesleven. Niet elk leed is laakbaar.

Hoewel we elke drup formaliseren met protocollen, overstroomt het bad. Aan leven ga je dood, hoewel we dat met procedures trachten te bezweren.

Dit is wel zo, maar toch. Want Noa had in plaats van een geval, opiniestuk en dit gedicht nog Noa kunnen worden.

Het onvermogen om te helpen spat als spetters bloed in ons gezicht. Geluk dient als een meisjesrecht erkend te worden.

19 juni 2019

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.