Recensie

Recensie Strips

Aimée de Jongh vertelt levensverhalen in strip Taxi!

Autobiografisch Aimée de Jongh is een talent in de Nederlandse stripwereld. Na het succes van De terugkeer van de wespendief en Bloesems in de herfst komt ze nu met een uitmuntende autobiografische graphic novel (●●●●●).

Beeld uit de Engelstalige editie van Taxi! Verhalen vanaf de achterbank van stripmaker Aimée Jongh.
Beeld uit de Engelstalige editie van Taxi! Verhalen vanaf de achterbank van stripmaker Aimée Jongh. Foto Aimée de Jongh
    • Stefan Nieuwenhuis

Het invoelende en charmante Taxi! Verhalen vanaf de achterbank is de eerste autobiografische graphic novel van de jonge Rotterdamse stripmaker Aimée de Jongh. In een doorlopend verhaal verbindt ze vier taxiritten in Los Angeles, Parijs, Jakarta en Washington DC. De gesprekken die ze had met de taxichauffeurs vormen de hoofdmoot. Het levert een vertelling op die verrassend is van toon en coherentie. Daar waar de lezer vooraf culturele verschillen verwacht, blijken de ontwapenende gesprekken juist heel overeenkomstig. De Jongh bereikt dit door de praatjes gaandeweg steeds persoonlijker te maken.

Het vertrekpunt is slim. Iedereen weet hoe het is in een taxi: het peilen van de chauffeur, de plichtplegingen, het aanknopen van een voorzichtig gesprekje. Vervolgens voegt De Jongh er een verhalende laag aan toe die speelt met onze verwachtingen, waarbij ze regelmatig van locatie wisselt. Daarin schuilt de magie van het verhaal: ineens blijken de anekdotes van de chauffeurs op een kundige manier in elkaar te grijpen, met De Jongh als inlevende vragensteller en zachtaardige duider.

Lees ook een interview met Aimée de Jongh: ‘Ik zoek sereniteit in mijn strips’

Kortstondige ervaringen

Hoewel ze vijf jaar geleden doorbrak met haar gelauwerde graphic novel De terugkeer van de wespendief en vorig jaar haar naam internationaal vestigde met het fraaie Bloesems in de herfst, heet De Jongh (30) nog steeds de frisse belofte in het zachtjes vergrijzende Nederlandse striplandschap. Met dit in zwart wit uitgewerkte album zet ze een volgende stap, die haar naar de vaderlandse voorhoede brengt. Een strip als Taxi! was er nog niet, ook niet iets gelijkaardigs.

Beeld uit de Engelstalige editie van Taxi! Verhalen vanaf de achterbank van stripmaker Aimée Jongh.

Foto Aimée de Jongh

Leeftijd hoeft geen rol te spelen, maar in een autobiografische strip is er geen ontkomen aan. In de eerste rit uit 2014 portretteert De Jongh zichzelf als een overenthousiaste, tikje naïeve figuur. Onwennig en niet bekend met de mores van het aftasten vertelt ze over haar belevenissen van die dag. Ze heeft buiten de chauffeur gerekend, die haar weinig subtiel laat merken geen geheide gesprekspartner te zijn. De Jongh mokt wat op de achterbank, zinspelend op een nieuwe openingszin. Ze doet geen moeite de lezer van context te voorzien. Het gaat niet om haar, maar de ervaring, de kortstondige ontmoeting met die ene onbekende achter het stuur.

Stilte waar het past

Het is verleidelijk de overvolle wegen van Jakarta aan te grijpen voor een pleidooi zuiniger om te springen met onze aarde, maar De Jongh kiest voor alleen de mistroostige aanblik. De stilte op de achterbank is veelzeggend.

Hetzelfde merken we later, als ze in Parijs langs een gedenktekentje rijdt waarop we de hashtag #jesuischarlie lezen. Het gezicht van de jonge taxiklant betrekt voor een moment. Hoewel zichtbaar bewust van de impact die de Parijse aanslagen hadden, laat ze het daarbij: de taxirit wordt een metafoor voor het leven. Dingen gaan voorbij, maar niet over.

Taxi! Verhalen vanaf de achterbank is een uitmuntende strip, die door de wisselende perspectieven gaandeweg sterker en fundamenteler wordt. Het is een bescheiden en ronduit lief kroniekje van het leven.

Beeld uit de Engelstalige editie van Taxi! Verhalen vanaf de achterbank van stripmaker Aimée Jongh. Foto Aimée de Jongh