Recensie

Recensie Muziek

Minimalistische noten van eigen bodem

    • Joep Christenhusz

Met internationaal geroemde musici als Arno Bornkamp, Niels Bijl en Ties Mellema is Nederland een bloeiend saxofoonland. Onthoud ook de naam Tom Sanderman (1993), die de laatste tijd hard aan de weg timmert als solist. Sanderman heeft een zwak heeft voor minimal music. Zoveel bleek in 2016 al uit zijn debuut The River Beneath Us, met werk van minimalistische aartsvaders als Steve Reich en Philip Glass. Op zijn tweede album, Whoever You Are Come Forth, al even uit maar alsnog de moeite van het uitlichten waard, oogst hij minimalistische noten van eigen bodem. Sandermans spel getuigt van een zeker talent voor halfslaap en dagdroom.

In Anthony Fiumara’s ‘Redshift’ en Aart Strootmans ‘Floating Points on a Fixed Monorail’ stapelen repeterende motiefjes zich op tot pulserende klankvlakken. Sanderman paart technisch precisiespel aan koele distantie en neemt je mee op een zacht groovende zweefvlucht.