Opinie

Ervaren verpleegkundigen zijn de zuilen van de zorg

Zorg Minister Bruins, geef de verpleegkundigen die alle hoeken en gaten van het vak kennen de eer die hun toekomt, schrijft obstetrie-verpleegkundige

Een leeg ziekenhuisbed.
Een leeg ziekenhuisbed. petrovv

Als je verpleegkundige bent, tellen ervaringsjaren niet meer. Dit liet minister voor Medische Zorg Bruno Bruins (VVD) begin deze maand weten met zijn nieuwe tekst voor de Wet Big II. Waar verpleegkundigen met een mbo, hbo of een ‘inservice’-opleiding (opleiding in het ziekenhuis zelf) vroeger allemaal gelijkwaardig waren, wordt er nu een onderscheid gemaakt. Verpleegkundigen met een hbo-diploma van na 2012 worden automatisch regieverpleegkundige. Hoewel het zo niet wordt benoemd, staan zij hiërarchisch hoger dan de andere verpleegkundigen. Deze laatsten moeten extra scholing volgen om een regieverpleegkundige te worden.

Onbegrijpelijk.

Ik neem jullie even mee.

Het is maart ’84, en ik begin aan de inservice-opleiding verpleegkunde in het Antonius ziekenhuis in Nieuwegein. Trots, omdat het een pracht ziekenhuis is, met een pracht opleiding. Na het halen van mijn diploma werk ik een jaar in Nieuw-Zeeland op de afdeling psycho-geriatrie in een algemeen ziekenhuis. Als ik daarna terugkom in Nederland, rond ik de tweedegraadse lerarenopleiding verpleegkunde af en werk ik als praktijk- en theoriedocent in het ziekenhuis en op een ROC. In de daaropvolgende jaren doceer ik in Nederland en Suriname, ben ik schoolnurse in Ivoorkust en specialiseer ik in obstetrie in Nederland. Ik verhuis later opnieuw, naar Liberia, waar ik twee jaar lang actief ben als praktijkdocent in het grootste ziekenhuis en aan de universiteit doceer.

Inmiddels werk ik deeltijds weer als obstetrie-verpleegkundige, want gedurende mijn hele loopbaan voelde ik dat ik terug naar dat bed van de patiënten wilde. Ik wilde zorgen voor de aan mij toevertrouwde patiënten, maar ook voor mijn jonge collega’s en leerlingen. Mij was als docent duidelijk geworden dat de theorie soms ver afstaat van de praktijk. Het echte leren vindt vooral aan het bed van de patiënt plaats.

Waarom zijn dit geen regieverpleegkundigen?

Zo ben ik, na enkele scholingen in het ziekenhuis van Tergooi en het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis (OLVG) in Amsterdam, teamleider geworden op verloskunde. Ik heb mijn arm om de schouder van menig collega, leerling, arts, en vooral patiënt en partner gelegd. Ik heb collega’s begeleid, gecoacht, ben kritisch geweest en heb geprobeerd hen te helpen tot hun recht te komen in hun vak. Ik schep er enorm veel genoegen in, dat collega’s mij waarderen, dat ze roepen als er calamiteiten zijn, me weten te vinden om aan de reanimatietafel te staan, maar ook als een collega met een totale burn-out in tranen op zoek is naar iemand die kan luisteren.

Lees ook: Zo veel ervaring, toch terug naar school

Toch ben ik blijkbaar geen regieverpleegkundige. Dat wil zeggen dat onze minister vindt dat ik geen regieverpleegkundige ben. Besef eens hoe goed de huidige minister voor de Medische Zorg en zijn voorgangers het geregeld hebben in Nederland. Ik sta, telkens als ik terug ben in OLVG Oost, op een afdeling met gepassioneerde medewerkers. Steeds weer ben ik verbaasd over hoe hard en toegewijd, professioneel en lief mijn collega’s voor de patiënten, voor elkaar en ook voor de jonge artsen zorgen.

Waar komt toch het idee vandaan dat dit geen regieverpleegkundigen zijn? Ik voel dat onze hele beroepsgroep een soort motie van wantrouwen in de schoot geworpen krijgt. Mijn loopbaan mag een beetje uitzonderlijk klinken, maar dat valt nog te bezien. Zij die dertig jaar op een afdeling werken en alle hoeken en gaten van het vak kennen zijn zuilen onder de zorg.

Dus hoezo zijn nu alleen de collega’s die zeven jaar of minder hun diploma hebben automatisch regieverpleegkundige? Ik zou zo graag iedereen die langer dan zeven jaar een diploma heeft, willen vragen even het werk neer te leggen. Niet omdat ik wil dat er zaken mislopen, maar om de afdelingen in ziekenhuizen een weekje te laten runnen door iedereen die zeven jaar of minder een diploma heeft.

Een grote belediging

Laat het vooral duidelijk zijn: ik heb niets dan lof voor mijn jonge collega’s. Ik zie en weet dat ze een gedegen opleiding achter de rug hebben. Maar uit ervaring kan ik zeggen dat afdelingen worden gedragen door teams die opgebouwd zijn uit ervaren, minder ervaren, gedreven en minder gedreven verpleegkundigen.

Voor hbo-verpleegkundigen van voor 2012 zou hetzelfde moeten gelden als voor elke hbo-opgeleide: de werkvloer verandert en daaraan past iedereen zich gaandeweg aan. Met bijscholingen, symposia, eindeloos veel e-learning, trainingen en toetsen, groeit iedere werknemer door naar het nodige niveau op de werkvloer. Of de werknemer hier aan kan voldoen, zal blijken door regelmatig functioneringsgesprekken te voeren.

Ik vind de beslissing van minister Bruins waanzin en een grote belediging voor een bijzondere beroepsgroep die hard nodig is. Ik hoor om mij heen collega’s – die nooit eerder spraken over stoppen – zeggen dat ze misschien maar weer terug moeten naar hun oude vak. Een vak dat ze uitoefenden voordat ze kozen voor de verpleegkunde. Daar geldt hun diploma nog wel, ook al voeren ze dit vak al 25 jaar niet meer uit.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.