Black Midi

Foto Dan Kendall

Black Midi: ‘We spelen graag in de pub’

Rock De experimentele band Black Midi had nog geen muziek uitgebracht, toen de Britse pers al sprak van een grote belofte. Onterecht, vinden de bandleden. „We wisten zelf nog niet eens wat het moest worden.”

Drummer Morgan Simpson (20) en bassist Cameron Picton (19) van de Britse rockband Black Midi zijn in Amsterdam om te praten over hun debuutalbum, met als titel de niet bestaande plaatsnaam Schlagenheim. Hun muziek klinkt experimenteel. Het lied bmbmbm (‘boom boom boom’) begint als een traditionele rocksong, maar mondt uit in chaos. Toch is er steeds een gitaar, bas- of drumloopje dat houvast biedt.

Door veel op te treden in de Londense pub The Windmill trok Black Midi de aandacht van de baas van Rough Trade Records. Voor ze überhaupt een album hadden uitgebracht, ontstond er in het Verenigd Koninkrijk een hype rond de band. Nu staan ze op grote festivals in Europa en Amerika.

Het album Schlagenheim is het product van spontane jamsessies die plaatsvonden in de tweeënhalf jaar dat de vierkoppige band samen speelt. Drummer Simpson: „Onze muziek ontstaat door willekeurig en zonder restricties samen te spelen, meestal anderhalf uur achter elkaar. Het resultaat nemen we op en luisteren we terug. Stukjes die we goed vinden, korten we in en plakken we aan elkaar tot één song. We denken niet in refreinen en coupletten.”

Wringende punkgitaren en afwijkende drumritmes voeren de boventoon. Daaroverheen declameert leadzanger Geordie Greep dadaïstische teksten, met een stem die klinkt als een mix van Kings of Leon-zanger Caleb Followill en David Byrne van Talking Heads. Naar die laatste band, een van hun muzikale inspiratiebronnen, verwijst Black Midi in de gelijknamige single.

De leden van Black Midi ontmoetten elkaar op de popafdeling van de gerenommeerde BRIT School for Performing Arts and Technology, een middelbare school voor jongeren van 14 tot 19 jaar met veel aandacht voor muziek en andere kunstvormen. De BRIT School is een broedplaats voor wereldsterren; ook Adele, Amy Winehouse en leden van britpopband The Kooks begonnen er.

Black Midi speelde voor het eerst samen tijdens een schoolvoorstelling. Simpson kijkt positief terug op zijn tijd aan de BRIT. „Ze hebben ons van alles veel geleerd. Van belastingaangifte doen tot op tijd komen bij optredens. Dat laatste moet ik trouwens nog steeds leren.”

Picton: „De docenten waren blij dat er leerlingen waren die muziek maakten die afweek van de norm. Ik denk dat ze trots waren. Ze komen nog steeds vaak kijken bij optredens. Een van onze docenten wist van alles over wereldmuziek en spoorde ons aan om te experimenteren met Konnakol, een gesproken percussiestijl uit Noord-India.”

Stamkroeg

Na hun eindexamens in 2017 richtten de jongens zich volledig op Black Midi. Eerste prioriteit was het regelen van optredens, vertelt Simpson. Zanger Greep mailde tientallen pubs en muziekpodia in de Engelse hoofdstad. „Maar het is moeilijk om optredens te regelen in Londen. Van alle programmeurs reageerde er eentje.” Dat was Tim Perry van The Windmill, een pub in de Zuid-Londense wijk Brixton. Beroemde bands als Fat White Family en The Vaccines speelden hier in hun beginjaren. Die laatste band kwam na de wereldwijde doorbraak ook nog meermaals terug voor optredens.

Bassist Picton, die eerder nogal terughoudend antwoord gaf op de vragen, leeft op als het gesprek bij zijn stamkroeg is aanbeland. Hij beschrijft The Windmill in detail en tekent een plattegrond van het gebouw op een A4’tje. Het podium ligt in een hoekje, waardoor je tijdens het spelen niet de hele ruimte kunt zien. „Daardoor lijkt het alsof je voor minder mensen optreedt”, zegt hij.

„In 2018 speelden we vier weken achter in The Windmill. Geoff Travis, de baas van Rough Trade, kwam vaak kijken en had interesse in ons”, aldus Picton.

„Voordat we tekenden gingen we ook langs bij andere labels. Die vergeleken ons continu met andere artiesten waar ze mee samenwerkten. Ik voelde me misselijk na zulke gesprekken. Rough Trade gaf ons de ruimte ons eigen ding te doen.”

Mysterie

Kort na de platendeal bij Rough Trade en een radio-optreden bij zender NTS doken toonaangevende Britse muziekbladen als NME en Loud and Quiet bovenop de band. Op sociale media laat de band weinig tot niets los over hun identiteit. Ze kregen daardoor al snel het imago van een enigmatische, de publiciteit mijdende alternative band.

Simpson: „Maar het verhaal dat wij een mysterieuze band zijn die geen muziek uitbrengt, klopte niet. Inderdaad, we hadden nog niets opgenomen, maar we bestonden toen ook nog maar zes maanden. En we hadden wel sociale media, maar die gebruikten we alleen om optredens mee aan te kondigen.”

Picton: „We waren ons nog aan het ontwikkelen en hadden zelf nog geen idee van wat het moest worden. Daarom spoorden we mensen aan naar onze optredens te komen, zodat ze de muziek zelf konden horen.”

Komen ze terug naar The Windmill, nu ze zijn doorgebroken? Natuurlijk, zegt Picton met lichte verontwaardiging in zijn stem. „We komen er graag. Het zou raar zijn als we daar nu opeens niet meer zouden spelen, omdat we succesvol zijn. Fuck dat. En wie weet wordt het album een complete flop.”

Voelen ze prestatie-druk tegenover hun beroemde platenlabel? Picton: „Totaal niet. Zij geloofden in ons en onze liedjes toen ze ons aannamen en droegen ons nooit op om hits te schrijven. Het maakt mij sowieso niet uit of we tien of tienduizend platen verkopen. Ik ben al blij dat we überhaupt een album hebben uitgebracht.”

Black Midi: ‘Schlagenheim’. Verschijnt op 21/6. Optredens: 14/7 Valkhof Festival Nijmegen; Lowlands (16 t/m 18/8) en 19/9 Melkweg in Amsterdam.